ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α Ηλείας

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α Ηλείας & Ανταρσία στο Δήμο Πύργου

Archive for the category “Γενικά”

ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΑΜΟΡΑΛΙΣΜΟΣ

          

                                               ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΑΜΟΡΑΛΙΣΜΟΣ          

1. Ζούμε σε εποχή πρωτοφανούς επίθεσης κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ (εφαρμογή του μνημονίου 3, φορολογικό νομοσχέδιο, επίθεση εργοδοσίας στους χώρους δουλειάς κλπ.), που λεηλατεί κυριολεκτικά τα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα. 1,5 εκατομμύριο άνεργοι, νέοι,  αυτοαπασχολούμενοι, φτωχοί αγρότες, γυναίκες, μετανάστες αντιμετωπίζουν μια δραματική κατάσταση. Για πολλά εκατομμύρια λαού στην Ελλάδα, η μάχη της επιβίωσης έχει γίνει καθημερινή και σκληρή.

2. Ζούμε επίσης το τράβηγμα της ρεφορμιστικής Αριστεράς και ειδικά του ΣΥΡΙΖΑ σε θέσεις νομιμοφροσύνης και πλήρους ενσωμάτωσης, και τη γενικότερη τρομοκράτηση της Αριστεράς και του κινήματος. Ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται σε διαδικασία ταχύτατης ενσωμάτωσης στο αστικό πολιτικό σύστημα. Ξεκαθαρίζει σε όλους τους τόνους ότι δεν πρόκειται με τίποτα να βγάλει την Ελλάδα έξω από το ευρώ και την ΕΕ, συμβάλλοντας στο να δένει πιο σφικτά γύρω από το λαό το λουρί της αστικής προπαγάνδας, ότι «έξοδος σημαίνει καταστροφή».

3. Μια άλλη Αριστερά αντικαπιταλιστική επαναστατική, ενός ταξικά ανασυγκροτημένου, εργατικού και λαϊκού κινήματος, είναι αναγκαία.

Στο επόμενο διάστημα πρέπει να ενισχύσουμε και να συμβάλλουμε αποφασιστικά στους αγώνες που βρίσκονται σε εξέλιξη ή πρόκειται να ξεσπάσουν.

Για την  ανεργία.

Για την πάλη για τις συλλογικές συμβάσεις– φτώχεια – εργασιακά δικαιώματα της νεολαίας.

Για την έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ.

Για την  μάχη ενάντια στο ξεπούλημα και στη συρρίκνωση του δημόσιου τομέα, των δημόσιων αγαθών, ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις και στις απολύσεις στο δημόσιο.

4. Έχουμε ξεκαθαρίσει ότι στόχος μας είναι ο αντικαπιταλιστικός πόλος – μέτωπο, για τον οποίο η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι ένα σημαντικό κι ελπιδοφόρο βήμα μπροστά. Είναι αναγκαίο η ΑΝΤΑΡΣΥΑ να πάρει πρωτοβουλία για την αγωνιστική και πολιτική συμπόρευση όλων των μαχόμενων αντικαπιταλιστικών, αντιΕΕ, αντιιμπεριαλιστικών και αντιδιαχειριστικών δυνάμεων, που έχουν διαχωριστεί έμπρακτα και από την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ.

5. Σ’ αυτά τα πλαίσια θεωρούμε ότι ανακοινώσεις όπως αυτές της ΑΡΕΝ φοιτητικής παράταξης του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ που αναρτήθηκε στα ΤΕΙ Πύργου δείχνουν πολιτικό αμοραλισμό, για να μην πούμε προβοκατόρικές ενέργειες . Είναι γνωστό ότι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ εκφράζεται  στα Πανεπιστήμια και ΤΕΙ, μέσα από την φοιτητική παράταξη των ΕΑΑΚ, που δεν έχει καμιά πολιτική σχέση με ΑΡΕΝ και ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ. Στην ανακοίνωση της η ΑΡΕΝ αναφέρει ψευδέστατα ότι αυτή αποτελεί και χώρο έκφρασης άλλων αριστερών δυνάμεων όπως  π.χ  ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

ΠΥΡΓΟΣ  19 / 02 / 2013                      

Advertisements

«Καλλικράτης-2» με πλειοψηφικό και παράταση θητείας

«Καλλικράτης-2» με πλειοψηφικό και παράταση θητείας

ΣΤΟ «ΓΥΨΟ» ΔΗΜΟΙ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΕΣ

«Σκέφτομαι σοβαρά να προτείνω στον πρωθυπουργό και στους αρχηγούς της συγκυβέρνησης κάτι ανατρεπτικό, τολμηρό και πλήρως αντισυμβατικό, για να εξοβελίσουμε πλήρως τον κομματισμό από το χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης : Να θεσπίσουμε χωριστό ψηφοδέλτιο για Περιφερειάρχες και Δημάρχους, αλλά ενιαίο ψηφοδέλτιο για την εκλογή Περιφερειακών και Δημοτικών Συμβουλίων. Μόνο ένα τέτοιο σύστημα θα αναδείξει προσωπικότητες σε όλα τα επίπεδα της Τ.Α., εδραιώνοντας την αξιοσύνη ως κριτήριο επιλογής, εμπεδώνοντας κουλτούρα συνεργασίας χωρίς ιδεοληψίες και γκρεμίζοντας τα στεγανά του μικροκομματισμού των παρατάξεων και τη διαπλοκή των τοπικών κυκλωμάτων. Έτσι μόνο θα αναγεννηθεί η αδέσμευτη αυτοδιοίκηση, θα αναδειχτούν οι άξιοι στις τοπικές κοινωνίες, θα απομονωθούν τα άκρα και οι ακρότητες και θα αρχίσει το ξήλωμα ενός εξαντλημένου και ξεπερασμένου παλαιοκομματικού συστήματος». Πρόκειται για αποκαλυπτικές δηλώσεις στους δημοσιογράφους του Υπουργού Εσωτερικών κ. Ε. Στυλιανίδη (2/2/2013). Δηλώσεις που ήδη αναπαράγονται με αρθρογραφία στον επαρχιακό τύπο.

Παράλληλα, Περιφερειάρχες και Δήμαρχοι, στο παρασκήνιο και «από τα κάτω», προφανώς σε συνεννόηση με το Υπουργείο και κατανομή ρόλων, ζυμώνουν και προωθούν την τροποποίηση του «Καλλικράτη» (Νόμος 3852/2010). Αυτός ορίζει ρητά (άρθρα 9 και 114) ότι οι Περιφερειακές και Δημοτικές εκλογές θα γίνουν μαζί με τις Ευρωεκλογές, τον Ιούνη του 2014. Ζητούν από την συγκυβέρνηση τη νομοθετική – διοικητική παράταση της θητείας τους (λήγει στις 31/8/2014) για ένα ή ενάμιση χρόνο, μέχρι το τέλος του 2015! Βασικό «επιχείρημα» γι΄ αυτή την αντιδημοκρατική μεθόδευση – διακωμώδηση της λαϊκής ψήφου, που θυμίζει σκοτεινές εποχές, είναι η καλύτερη προετοιμασία τους για «το ψητό» του νέου ΕΣΠΑ (2014 – 2020). Ενώ είναι γνωστό, ότι οι αποφάσεις για την υλοποίηση της νέας προγραμματικής περιόδου του ΕΣΠΑ (2014 – 2020) θα ληφθούν εντός του 2013 και όχι του 2014! Επομένως, κάπου αλλού, βαθύτερα, στοχεύει η πραξικοπηματική παράταση της θητείας τους.

Ταυτόχρονα, στα Περιφερειακά Συμβούλια (π.χ. Δυτικής Ελλάδας) οι συγκυβερνώντες προωθούν επειγόντως την τροποποίηση «επί το αντιδραστικότερον» του Κανονισμού Λειτουργίας. Το «επιχείρημά» τους είναι, ότι τα δικαιώματα των πολιτικών παρατάξεων είναι υπερβολικά, λειτουργούν δήθεν σε βάρος των ατόμων – Περιφερειακών Συμβούλων, προκαλούν «δυσλειτουργίες» στο Περιφερειακό Συμβούλιο και «αλλοιώνουν» τάχα τους πολιτικούς συσχετισμούς υπέρ των μικρών και σε βάρος των μεγάλων παρατάξεων (Ν.Δ., ΠΑ.ΣΟ.Κ.)! O σημερινός αντιδημοκρατικός Κανονισμός Λειτουργίας επιβλήθηκε από το Υπουργείο Εσωτερικών. Ανάμεσα σε άλλα, επιβάλλει την αναγκαστική συναινετική «εκλογή» των Προεδρείων και των Οικονομικών Επιτροπών από τις μεγάλες παρατάξεις (Ν.Δ., ΠΑ.ΣΟ.Κ.). Τώρα πάνε να τον χειροτερέψουν, να τον μετατρέψουν κυριολεκτικά σε σωφρονιστικό κανονισμό!

Είναι φανερό, ότι πρόκειται για ενορχηστρωμένη, καλά προετοιμασμένη και άκρως συντονισμένη αντιδημοκρατική εκστρατεία της συγκυβέρνησης Ν.Δ. – ΠΑ.ΣΟ.Κ. – ΔΗΜ.ΑΡ. σε βάρος και των τελευταίων υπολειμμάτων και προσχημάτων «τοπικής αυτοδιοίκησης». Που συμβαδίζει με τη γενικότερη επίθεση στα δημοκρατικά δικαιώματα και τις λαϊκές ελευθερίες (χτύπημα απεργιών, διαδηλώσεων και συνδικαλιστικών ελευθεριών, πράξεις νομοθετικού περιεχομένου και «παρασύνταγμα», επερχόμενη αντιδραστικότερη αναθεώρηση του Συντάγματος, χειροτέρευση του εκλογικού νόμου κ.ά.).

Τα «επιχειρήματα» που χρησιμοποιούνται είναι έωλα και παραπλανητικά. Έγινε για παράδειγμα νομοθετική – διοικητική κατάργηση των παρατάξεων – ψηφοδελτίων στους Αγροτικούς Συνεταιρισμούς, ακριβώς με τα ίδια επιχειρήματα. Αυτή, δεν περιόρισε, αντίθετα διόγκωσε τον κομματισμό της απο-πολιτικοποίησης, τις συναλλαγές, τη διαπλοκή και τα κυκλώματα του τοπικού κεφαλαίου, τα λαμόγια, τις ρεμούλες και τα σκάνδαλα. Βοήθησε να προωθηθούν και να επικρατήσουν οι δήθεν «άχρωμοι» και «ακομμάτιστοι» κυβερνητικοί και τοπικοκρατικοί εγκάθετοι και να απομονωθούν – περιθωριοποιηθούν οι έντιμοι, οι άξιοι, οι αγωνιστές, ιδιαίτερα της Αριστεράς. Αυτό το αντιδραστικό «παράδειγμα» θέλουν τώρα να το επεκτείνουν και να το γενικεύσουν στους Δήμους και τις Περιφέρειες, συνολικά στην πολιτική ζωή της χώρας.

Το ωμό πραξικόπημα της παράτασης της θητείας των Περιφερειακών και Δημοτικών Συμβουλίων μαζί με την επιβολή του πλειοψηφικού εκλογικού συστήματος στις εκλογές τους, συνιστά καταδολίευση και διακωμώδηση της λαϊκής ψήφου και κυριαρχίας. Αποτελεί διαστρέβλωση, παραχάραξη και προσπάθεια ακύρωσης της μαζικής λαϊκής καταδίκης της συγκυβέρνησης, της πολιτικής της και των εκπροσώπων της στις διπλές εκλογές του 2014. Στοχεύει στην προώθηση των ιδιοτελών κομματικών συμφερόντων της Ν.Δ. αλλά και των κυβερνητικών «συνιστωσών» της (ΠΑ.ΣΟ.Κ., ΔΗΜ.ΑΡ.). Στην επιβολή συναίνεσης δια ροπάλου στην αντιλαϊκή πολιτική. Στο χτύπημα και την περιθωριοποίηση της Αριστεράς στα Δημοτικά και Περιφερειακά Συμβούλια, ιδιαίτερα των αντικαπιταλιστικών, αντιδιαχειριστικών και ανατρεπτικών της τάσεων και δυνάμεων. Αντιλαϊκά σχέδια, που πρέπει άμεσα να ματαιωθούν με την κοινή αγωνιστική – ανατρεπτική δράση όλης της Αριστεράς.

19/2/2013

  • ΑΝΤΑΡΣΙΑ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΠΥΡΓΟΥ –
    Γιάννης Σεφερλής, Δημοτικός Σύμβουλος
  • ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ – ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΣΤΗ ΔΥΤ. ΕΛΛΑΔΑ –         Δημήτρης Δεσύλλας, Περιφερειακός Σύμβουλος

 

Ένας χρόνος Καλλικράτης-Στοιχεία απολογισμού

αντιγραφή από «αριστερό blog»

Άγγελος Χάγιος-ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ στην Αττική

Η πολιτική της πλειοψηφίας του Περιφερειακού Συμβουλίου (ΠΣ)  κινήθηκε και κινείται στο πλαίσιο της αντιλαϊκής πολιτικής της κυβέρνησης, της ΕΕ. Στο πλαίσιο αυτό λειτουργούν και οι παρατάξεις που στηρίχτηκαν από ΝΔ και ΛΑΟΣ. Έχουμε τοποθετηθεί αναλυτικά στην πολιτική του Περιφερειάρχη και της πλειοψηφίας στα θέματα του προϋπολογισμού, του τεχνικού προγράμματος, της διαχείρισης των απορριμμάτων, του δημόσιου χώρου πχ Ελληνικό, απέναντι στις απεργιακές κινητοποιήσεις των εργαζομένων, στις συνέπειες των μνημονίων στα οικονομικά των ΟΤΑ, στα κοινωνικά τους προγράμματα, στο τεχνικό τους πρόγραμμα.
Ο Καλλικράτης δεν ρυθμίζει απλώς την κατανομή αρμοδιοτήτων ανάμεσα στο κεντρικό, το περιφερειακό και τοπικό επίπεδο του κράτους. Στον ένα χρόνο εφαρμογής του αποδείχτηκε ότι αποτελεί βασικό μοχλό εφαρμογής των πολιτικών των μνημονίων, ανατροπής της σχέσης κεφαλαίου – εργασίας στο επίπεδο αναπαραγωγής της εργατικής δύναμης.  Εξυπηρετεί τους βασικούς άξονες της κυβερνητικής πολιτικής σε θέματα οικονομίας, εργασίας, εκμετάλλευσης του χώρου και του περιβάλλοντος και αντιδημοκρατικής θωράκισης του αστικού πολιτικού συστήματος.
Δεν αποτελεί, επομένως, πεδίο διεκδίκησης δημοκρατικών- φιλολαϊκών βελτιώσεων αλλά ειδική πλευρά της αντιδραστικής αναδιάρθρωσης του αστικού κράτους και προσαρμογής του στις ανάγκες ανασυγκρότησης του καπιταλιστικού συστήματος για την αντιμετώπιση της κρίσης του. Αποτελεί, επίσης, μέσο εναρμόνισης με το πολιτικό- θεσμικό πλαίσιο της ΕΕ (Ευρωπαϊκός Χάρτης Τοπικής Αυτοδιοίκησης, αποφάσεις της Λισσαβόνας, Σύμφωνο οικονομικής διακυβέρνησης).
Στην πολιτική αυτή συμπλέουν με την κυβέρνηση οι περιφερειακές και οι δημοτικές  αρχές που στηρίζονται από ΠΑΣΟΚ- ΝΔ- ΛΑΟΣ. Ας συζητήσουμε πιο συγκεκριμένα για το πρόβλημα αυτό.

Α) Για τα οικονομικά των Περιφερειών και των δήμων.
Η πλειοψηφία αποδέχεται και εφαρμόζει την πολιτική του ισοσκελισμένου προϋπολογισμού που επιβάλλει η κυβέρνηση και η ΕΕ στους ΟΤΑ για να αποκτήσουν χαρακτηριστικά ‘υγιούς επιχείρησης’. Αυτό σημαίνει, στην πράξη, αποδοχή των περικοπών στους Κεντρικούς Αυτοτελείς Πόρους, στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και των κονδυλίων του ΕΣΠΑ για κοινωνικές δαπάνες και υποδομές.
Τα Μνημόνια και το Μεσοπρόθεσμο  εντάσσουν τους ΟΤΑ στο γενικότερο πλαίσιο της «δημοσιονομικής προσαρμογής», σε βαθμό που μπορούμε να μιλήσουμε για άρση στην πράξη της συνταγματικής ρήτρας μεταφοράς αρμοδιοτήτων σε αναλογία με την μεταφορά πόρων.
Η αποδοχή από την πλειοψηφία της ΚΕΔΕ και της ΕΝΠΕ (δυνάμεις της συγκυβέρνησης μαύρου μετώπου) του νέου θεσμικού πλαισίου κατάρτισης του κεντρικού και των επί μέρους προϋπολογισμών, εντάσσει οριστικά τους ΟΤΑ στην άμεση εποπτεία της κυβέρνησης και την διαμόρφωση των μεγεθών ανάλογα με τις επιλογές της.  Πλέον οι κυβερνητικές επιλογές μπορούν να θέσουν ανώτατο όριο δαπανών στους ΟΤΑ ενώ οι τελευταίοι τίθενται υπό ένα σύστημα συνεχούς παρακολούθησης με την παροχή στοιχείων από την κυβέρνηση ως και την Τρόικα. Μπαίνει με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο η απαίτηση της κατάρτισης των προϋπολογισμών των ΟΤΑ στη βάση της τρέχουσας, μεσοπρόθεσμης δημοσιονομικής πολιτικής της κυβέρνησης, στοιχείο που αλλάζει δομικά τον ρόλο, τις όποιες υποτιθέμενες δυνατότητες και την ουσία της «τοπικής αυτοδιοίκησης».
Οι περιφερειακές και δημοτικές αρχές που στηρίζονται από ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ καλύπτουν  το γεγονός ότι ο «Καλλικράτης» αποτελεί όχημα προσαρμογής των ΟΤΑ στις απαιτήσεις των Μνημονίων. Ο βασικός κορμός των περικοπών, ειδικά όσον αφορά στο τρίχρονο πλάνο περικοπής 1,5 δις ευρώ για το 2011-2013 από την τοπική αυτοδιοίκηση, θα προέλθει μέσα από την αλλαγή του χάρτη των πρωτοβάθμιων ΟΤΑ και τη μαζική κατάργηση υφιστάμενων φορέων και νομικών προσώπων. Ιδιαίτερη πλευρά αποτελεί το μαζικό κλείσιμο και ο περιορισμός των δομών που εντάσσονται σε κοινωφελείς σκοπούς (όλο το φάσμα που σχετίζεται με την παροχή υπηρεσιών στην οικογένεια, το παιδί και την τρίτη ηλικία αλλά και ιδιαίτερες δομές όπως συμβουλευτικής υποστήριξης σε ευπαθείς ομάδες κτλ).
Το οικονομικό πλαίσιο της λειτουργίας των ΟΤΑ γίνεται ακόμα πιο σφιχτό και φορομπηχτικό μετά την ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου.
Ο δημοσιονομικός στόχος της περιόδου 2012-2015 για την τ.α. είναι 1355 εκατ. ευρώ και θα προκύψει μέσα από πολιτικές αύξησης εσόδων και μείωσης εξόδων.
Στο σκέλος των δαπανών στόχος είναι να μειωθούν κατά 755 εκατ. ευρώ μέχρι το 2015. Ένα μεγάλο μέρος θα προέλθει από μειώσεις αμοιβών προσωπικού (απολύσεις, μειώσεις μισθών), μόνο για το 2011 έπρεπε να περικοπούν κατά 219 εκατ. ευρώ, ενώ το 2015 το ύψος των περικοπών πρέπει να φτάσει τα 476 εκατ. ευρώ και ένα άλλο μέρος από τα λεγόμενα λοιπά έξοδα δηλαδή τον περιορισμό των υπηρεσιών και των έργων των ΟΤΑ.
Επίσης προβλέπεται ρητά ότι το 2012, οι κρατικές επιχορηγήσεις προς τους ΟΤΑ θα μειωθούν κατά 250 εκατ. ευρώ.
Στο σκέλος των εσόδων η αύξηση που προβλέπεται φτάνει τα 600 εκατ. ευρώ με το μεγάλο μέρος να προέρχεται από τέλη, διόδια και την εκμετάλλευση της περιουσίας (500 εκατ. ευρώ) λόγω οικονομίας κλίμακας που έχουν επιτευχθεί με τον Καλλικράτη και τα υπόλοιπα 100 εκατ. ευρώ από  τη προβλεπόμενη φορολογική συμμόρφωση μετά τη θέσπιση φορολογικής ενημερότητας για δημοτικούς φόρους.
Παράλληλα στον Εφαρμοστικό Νόμο προβλέπεται ότι το ποσό των ΚΑΠ των δήμων και περιφερειών που εγγράφεται στον κρατικό προϋπολογισμό δεν μπορεί  να υπερβαίνει κατ’ έτος το ποσό των 5,2 δις. ευρώ.
Στην κατεύθυνση απόκτησης χαρακτηριστικών «υγιούς επιχείρησης» πολλοί δήμοι μπαίνουν σε καθεστώς εξυγίανσης των οικονομικών τους με κυρίαρχο το ρόλο των δανειστών ως ελεγκτών και υπαγορευτών της πολιτικής τους. Υποχρεώνονται να καταθέτουν οικονομικό πρόγραμμα στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων (δανειστής) που περιλαμβάνει: περικοπές μισθών, θέσεων εργασίας,
Η πολιτική της πλειοψηφίας του Περιφερειακού Συμβουλίου (ΠΣ)  κινήθηκε και κινείται στο πλαίσιο της αντιλαϊκής πολιτικής της κυβέρνησης, της ΕΕ. Στο πλαίσιο αυτό λειτουργούν και οι παρατάξεις που στηρίχτηκαν από ΝΔ και ΛΑΟΣ. Έχουμε τοποθετηθεί αναλυτικά στην πολιτική του Περιφερειάρχη και της πλειοψηφίας στα θέματα του προϋπολογισμού, του τεχνικού προγράμματος, της διαχείρισης των απορριμμάτων, του δημόσιου χώρου πχ Ελληνικό, απέναντι στις απεργιακές κινητοποιήσεις των εργαζομένων, στις συνέπειες των μνημονίων στα οικονομικά των ΟΤΑ, στα κοινωνικά τους προγράμματα, στο τεχνικό τους πρόγραμμα.

Ο Καλλικράτης δεν ρυθμίζει απλώς την κατανομή αρμοδιοτήτων ανάμεσα στο κεντρικό, το περιφερειακό και τοπικό επίπεδο του κράτους. Στον ένα χρόνο εφαρμογής του αποδείχτηκε ότι αποτελεί βασικό μοχλό εφαρμογής των πολιτικών των μνημονίων, ανατροπής της σχέσης κεφαλαίου – εργασίας στο επίπεδο αναπαραγωγής της εργατικής δύναμης.  Εξυπηρετεί τους βασικούς άξονες της κυβερνητικής πολιτικής σε θέματα οικονομίας, εργασίας, εκμετάλλευσης του χώρου και του περιβάλλοντος και αντιδημοκρατικής θωράκισης του αστικού πολιτικού συστήματος.
Δεν αποτελεί, επομένως, πεδίο διεκδίκησης δημοκρατικών- φιλολαϊκών βελτιώσεων αλλά ειδική πλευρά της αντιδραστικής αναδιάρθρωσης του αστικού κράτους και προσαρμογής του στις ανάγκες ανασυγκρότησης του καπιταλιστικού συστήματος για την αντιμετώπιση της κρίσης του. Αποτελεί, επίσης, μέσο εναρμόνισης με το πολιτικό- θεσμικό πλαίσιο της ΕΕ (Ευρωπαϊκός Χάρτης Τοπικής Αυτοδιοίκησης, αποφάσεις της Λισσαβόνας, Σύμφωνο οικονομικής διακυβέρνησης).
Στην πολιτική αυτή συμπλέουν με την κυβέρνηση οι περιφερειακές και οι δημοτικές  αρχές που στηρίζονται από ΠΑΣΟΚ- ΝΔ- ΛΑΟΣ. Ας συζητήσουμε πιο συγκεκριμένα για το πρόβλημα αυτό.
Α) Για τα οικονομικά των Περιφερειών και των δήμων.
Η πλειοψηφία αποδέχεται και εφαρμόζει την πολιτική του ισοσκελισμένου προϋπολογισμού που επιβάλλει η κυβέρνηση και η ΕΕ στους ΟΤΑ για να αποκτήσουν χαρακτηριστικά ‘υγιούς επιχείρησης’. Αυτό σημαίνει, στην πράξη, αποδοχή των περικοπών στους Κεντρικούς Αυτοτελείς Πόρους, στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και των κονδυλίων του ΕΣΠΑ για κοινωνικές δαπάνες και υποδομές.
Τα Μνημόνια και το Μεσοπρόθεσμο  εντάσσουν τους ΟΤΑ στο γενικότερο πλαίσιο της «δημοσιονομικής προσαρμογής», σε βαθμό που μπορούμε να μιλήσουμε για άρση στην πράξη της συνταγματικής ρήτρας μεταφοράς αρμοδιοτήτων σε αναλογία με την μεταφορά πόρων.
Η αποδοχή από την πλειοψηφία της ΚΕΔΕ και της ΕΝΠΕ (δυνάμεις της συγκυβέρνησης μαύρου μετώπου) του νέου θεσμικού πλαισίου κατάρτισης του κεντρικού και των επί μέρους προϋπολογισμών, εντάσσει οριστικά τους ΟΤΑ στην άμεση εποπτεία της κυβέρνησης και την διαμόρφωση των μεγεθών ανάλογα με τις επιλογές της.  Πλέον οι κυβερνητικές επιλογές μπορούν να θέσουν ανώτατο όριο δαπανών στους ΟΤΑ ενώ οι τελευταίοι τίθενται υπό ένα σύστημα συνεχούς παρακολούθησης με την παροχή στοιχείων από την κυβέρνηση ως και την Τρόικα. Μπαίνει με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο η απαίτηση της κατάρτισης των προϋπολογισμών των ΟΤΑ στη βάση της τρέχουσας, μεσοπρόθεσμης δημοσιονομικής πολιτικής της κυβέρνησης, στοιχείο που αλλάζει δομικά τον ρόλο, τις όποιες υποτιθέμενες δυνατότητες και την ουσία της «τοπικής αυτοδιοίκησης».
Οι περιφερειακές και δημοτικές αρχές που στηρίζονται από ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ καλύπτουν  το γεγονός ότι ο «Καλλικράτης» αποτελεί όχημα προσαρμογής των ΟΤΑ στις απαιτήσεις των Μνημονίων. Ο βασικός κορμός των περικοπών, ειδικά όσον αφορά στο τρίχρονο πλάνο περικοπής 1,5 δις ευρώ για το 2011-2013 από την τοπική αυτοδιοίκηση, θα προέλθει μέσα από την αλλαγή του χάρτη των πρωτοβάθμιων ΟΤΑ και τη μαζική κατάργηση υφιστάμενων φορέων και νομικών προσώπων. Ιδιαίτερη πλευρά αποτελεί το μαζικό κλείσιμο και ο περιορισμός των δομών που εντάσσονται σε κοινωφελείς σκοπούς (όλο το φάσμα που σχετίζεται με την παροχή υπηρεσιών στην οικογένεια, το παιδί και την τρίτη ηλικία αλλά και ιδιαίτερες δομές όπως συμβουλευτικής υποστήριξης σε ευπαθείς ομάδες κτλ).
Το οικονομικό πλαίσιο της λειτουργίας των ΟΤΑ γίνεται ακόμα πιο σφιχτό και φορομπηχτικό μετά την ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου.
Ο δημοσιονομικός στόχος της περιόδου 2012-2015 για την τ.α. είναι 1355 εκατ. ευρώ και θα προκύψει μέσα από πολιτικές αύξησης εσόδων και μείωσης εξόδων.
Στο σκέλος των δαπανών στόχος είναι να μειωθούν κατά 755 εκατ. ευρώ μέχρι το 2015. Ένα μεγάλο μέρος θα προέλθει από μειώσεις αμοιβών προσωπικού (απολύσεις, μειώσεις μισθών), μόνο για το 2011 έπρεπε να περικοπούν κατά 219 εκατ. ευρώ, ενώ το 2015 το ύψος των περικοπών πρέπει να φτάσει τα 476 εκατ. ευρώ και ένα άλλο μέρος από τα λεγόμενα λοιπά έξοδα δηλαδή τον περιορισμό των υπηρεσιών και των έργων των ΟΤΑ.
Επίσης προβλέπεται ρητά ότι το 2012, οι κρατικές επιχορηγήσεις προς τους ΟΤΑ θα μειωθούν κατά 250 εκατ. ευρώ.
Στο σκέλος των εσόδων η αύξηση που προβλέπεται φτάνει τα 600 εκατ. ευρώ με το μεγάλο μέρος να προέρχεται από τέλη, διόδια και την εκμετάλλευση της περιουσίας (500 εκατ. ευρώ) λόγω οικονομίας κλίμακας που έχουν επιτευχθεί με τον Καλλικράτη και τα υπόλοιπα 100 εκατ. ευρώ από  τη προβλεπόμενη φορολογική συμμόρφωση μετά τη θέσπιση φορολογικής ενημερότητας για δημοτικούς φόρους.
Παράλληλα στον Εφαρμοστικό Νόμο προβλέπεται ότι το ποσό των ΚΑΠ των δήμων και περιφερειών που εγγράφεται στον κρατικό προϋπολογισμό δεν μπορεί  να υπερβαίνει κατ’ έτος το ποσό των 5,2 δις. ευρώ.
Στην κατεύθυνση απόκτησης χαρακτηριστικών «υγιούς επιχείρησης» πολλοί δήμοι μπαίνουν σε καθεστώς εξυγίανσης των οικονομικών τους με κυρίαρχο το ρόλο των δανειστών ως ελεγκτών και υπαγορευτών της πολιτικής τους. Υποχρεώνονται να καταθέτουν οικονομικό πρόγραμμα στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων (δανειστής) που περιλαμβάνει: περικοπές μισθών, θέσεων εργασίας,ιδιωτικοποιήσεις, ξεπούλημα δημόσιων δημοτικών χώρων, εξάπλωση ευέλικτης εργασίας, περικοπή κοινωνικών παροχών κ.α..  για να έχουν χρηματική ρευστότητα (μνημόνιο δήμων).

Τα παραπάνω στοιχεία σε συνδυασμό με την απαίτηση για ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς καθώς και η πρόβλεψη του Εφαρμοστικού Νόμου για θέσπιση φορολογικής ενημερότητας για δημοτικούς φόρους δημιουργεί προϋποθέσεις για μια συνολική απελευθέρωση δημοτικής φορομπηξίας, ανοίγει ο δρόμος για το πέρασμα ακόμα περισσότερων υπηρεσιών στην ανταποδοτική σφαίρα. Και εδώ οι κοινωνικές υπηρεσίες είναι αυτές που σε ένα μεγάλο φάσμα θα ενταχθούν σε μια λογική ανταποδοτικότητας (όσες δεν είναι ήδη, αφού σε υπηρεσίες όπως οι βρεφονηπιακοί σταθμοί υπάρχουν ήδη τροφεία και σε αρκετές περιπτώσεις ιδιαίτερα υψηλά). Και αφετέρου, τίθεται το ζήτημα της υλοποίησης των τεχνικών προγραμμάτων με ιδιαίτερα υψηλή συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα στο κόστος (με αντίστοιχα φυσικά οφέλη και προνομιακές συμβάσεις εκμετάλλευσης των έργων από τους ιδιώτες).
Παράλληλα οι πολιτικές που αποφάσισαν κάποιοι δήμοι σε μια προηγούμενη φάση «αντιμνημονιακών» τοποθετήσεων περί «παγώματος» ή και μείωσης συγκεκριμένων τελών θα δεχθούν μεγάλη πίεση και θα τεθούν προς αναίρεση.
B) Η επιχειρηματική εμπλοκή των ΟΤΑ.
Η Περιφέρεια Αττικής, με τις αποφάσεις της πλειοψηφίας, εμπλέκεται ήδη και προωθεί, με βάση κυβερνητικές αποφάσεις, την παράδοση σε επιχειρηματικούς ομίλους, ντόπιους, ευρωπαϊκούς και άλλους, κρίσιμων τομέων όπως η Διαχείριση Απορριμμάτων, η διαχείριση δημόσιου χώρου και πλούτου- Ελληνικό, τουρισμός κα. Στα θέματα αυτά έχουμε τοποθετηθεί συγκεκριμένα.
Το πρόγραμμα της Διοίκησης της Περιφέρειας προωθεί αυτή τη λογική, την οποία αποτυπώνει και στο Στρατηγικό Σχέδιο- α’ φάση Επιχειρησιακού Προγράμματος Αττικής’.
Ο περιφερειάρχης και η πλειοψηφία έχει στηρίξει στην πράξη την κυβερνητική πολιτική επίθεσης στην απεργία των εργαζομένων στους ΟΤΑ καθώς και τις επιλογές ανάθεσης σε ιδιώτες ακόμα και της αποκομιδής των απορριμμάτων.
Υποστηρίζει την εφαρμογή των Συμπράξεων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ), με τους ΟΤΑ να εμπλέκονται σε ιδιαίτερα ευαίσθητους τομείς της καθημερινότητας όπως η διαχείριση ελεύθερων χώρων και η κατασκευή χώρων στάθμευσης με την παράλληλη εφαρμογή συστημάτων ελεγχόμενης στάθμευσης, με μεγάλη συμμετοχή και κερδοφορία του ιδιωτικού κεφαλαίου.
Αποφεύγει να τοποθετηθεί συγκεκριμένα ενάντια παράδοση της περιουσίας των ΟΤΑ στην επιχειρηματική εκμετάλλευση, που θα γίνει μέσω του «ταμείου αξιοποίησης ιδιωτικής περιουσίας του δημοσίου Α.Ε» που συγκροτήθηκε με τον εφαρμοστικό νόμο.
Δεν έχει δώσει καμιά συγκεκριμένη απάντηση στο ζήτημα που έχουμε θέσει αρκετές φορές για τις Ειδικές Οικονομικές Ζώνες που προετοιμάζουν και στην Αττική. Ο Καλλικράτης με το άρθρο 203 (Διεθνείς Συνεργασίες Περιφερειών) και τη Διεδαφική συνεργασία  και ο “Εφαρμοστικός Νόμος” αποτελούν το όχημα για την δημιουργία των Ειδικών Ζωνών. Οι Περιφέρειες Πελοποννήσου και Ανατολικής Μακεδονίας- Θράκης εμπλέκονται ήδη με ΕΟΖ στην περιοχή τους.
Έχουμε αναφέρει, όχι μια φορά, στο Περιφερειακό Συμβούλιο τις πληροφορίες ότι οι πόροι του ΕΣΠΑ, που προέρχονται από τη φορολογία των ευρωπαίων εργαζομένων μαζί και των ελλήνων, δεσμεύονται πλέον για τη στήριξη των επιχειρηματικών δράσεων, επενδύσεων κλπ. Οι χρηματοδοτήσεις δημόσιων φορέων και ΟΤΑ για κοινωνικές περιβαλλοντικές και άλλες δημόσιες υποδομές υποβαθμίζονται.
Στο πλαίσιο αυτό οι πληροφορίες για τη ‘μοιρασιά’ του δημόσιου και κοινωνικού πλούτου είναι συγκεκριμένες και το Περιφερειακό Συμβούλιο θα υποχρεωθεί να πάρει θέση. Ο ενεργειακός πλούτος και ειδικότερα οι ΑΠΕ για τους γερμανικούς ομίλους, η διαχείριση υδάτων, ΕΥΔΑΠ κλπ σε γαλλικούς, τα τραίνα σε βέλγικους κοκ. Η πολιτική κατεύθυνση της κυβέρνησης και της ΕΕ, με το επιπρόσθετο στοιχείο των ειδικών συνθηκών- δανείων- μνημονίων και ειδικών οικονομικών ζωνών, είναι να εμπλακούν οι Περιφέρειες και οι Δήμοι στην πολιτική αυτή. Στην ‘απελευθέρωση’, στην ιδιωτικοποίηση δηλαδή σημαντικών τομέων, ενέργεια, μεταφορές, ορυκτός πλούτος, διαχείριση υδάτων και απορριμμάτων  προς όφελος της ανάταξης της κερδοφορίας του κεφαλαίου για να αντιμετωπίσει την κρίση του συστήματος του. Χαρακτηριστικό είναι το πρόγραμμα ΗΛΙΟΣ και οι συζητήσεις στην περιφέρεια Πελοποννήσου.
Το Ε.Π. της Αττικής, στο στρατηγικό του σκέλος, έχει διαμορφωθεί στην κατεύθυνση αυτή, με βάση και τις προβλέψεις του ΠΕΠ και του ΡΣΑ. Το ΠΕΠ θα αποτελέσει τη βασική πηγή χρηματοδότησης μέχρι το 2013 για τα περισσότερα ζητήματα που θα κινηθούν σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο και γι αυτό και αποτελεί βασικό μοχλό «συμμόρφωσης» όσων θέλουν  (Δήμων ειδικά) να εντάξουν έργα για χρηματοδότηση. Αντίστοιχα και το Ε.Π. της Αττικής δεν σχεδιάζεται με γνώμονα κοινωνικές, λαϊκές, πραγματικά περιβαλλοντικές ανάγκες της περιφέρειας αλλά με βάση τις κατευθύνσεις των επιχειρησιακών προγραμμάτων ΕΣΠΑ/ΠΕΠ.
Την ίδια στιγμή που εφαρμόζεται παντού ένα άγριο πρόγραμμα περικοπών, με την ανεργία να καλπάζει σε πρωτόγνωρα ποσοστά, τα κοινωνικά προβλήματα να οξύνονται συνεχώς, η «μεγάλη αφήγηση» μιας αναπτυξιακής στρατηγικής μέσα από το Ε.Π. πέφτει σε πολλές αντιφάσεις και τελικά είναι δημαγωγική αν τη συσχετίσουμε με εφαρμοζόμενη κυβερνητική πολιτική, στο πλαίσιο της οποίας κινείται και η Περιφέρεια.
Γ) Οι αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις.
Την πόρτα της Περιφέρειας κτυπά η αποφασισμένη από κυβέρνηση, ΕΕ, τρόικα, μείωση του προσωπικού στο δημόσιο με κατάργηση υπηρεσιών, συρρίκνωση άλλων, ιδιωτικοποίηση όσων είναι κερδοφόρες. Αυτός είναι ο λόγος που δεν προβλέπεται καμιά ουσιαστική επένδυση για την ανάπτυξη του ανθρώπινου δυναμικού των Περιφερειών και των Δήμων. Έχουμε ζητήσει να έρθει θέμα στο Περιφερειακό Συμβούλιο. Να τοποθετηθούμε για τις πραγματικές ανάγκες για στελέχωση των κοινωνικών υπηρεσιών, των υπηρεσιών τεχνικού έργου, περιβάλλοντος, πληροφορικής κα προκειμένου να εξυπηρετούνται οι αυξανόμενες κοινωνικές ανάγκες. Δεν αρκεί η θετική τοποθέτηση του ΠΣ κατά της κατάργησης του ΟΕΚατοικίας και του ΟΕΕστίας.
Για μια ακόμα φορά οι ΟΤΑ αναλαμβάνουν το ρόλο του «πολιορκητικού κριού» των εργασιακών δικαιωμάτων, όπως έχει κάνει εξάλλου και στο παρελθόν με τη μαζική εφαρμογή του μοντέλου της εργασιακής ομηρίας των συμβασιούχων.   μέσω εφεδρείας. Με πρόσληψη προσωπικού μέσω ΜΚΟ με 5μηνες συμβάσεις και 600 ευρώ μισθό, φθηνό ανασφαλές, ελαστικοποιημένο εργατικό δυναμικό. Ειδικά μετά την πρόσφατη  έναρξη των «προγραμμάτων αυτεπιστασίας» στους ΟΤΑ, για την πρόσληψη 120000 ανέργων σε έργα αυτεπιστασίας με πλαφόν τα 135 μεροκάματα ετησίως, υπό των μανδύα των «μέτρων κατά της ανεργίας», εφαρμόζεται σε μαζική κλίμα η ανατροπή των εργασιακών σχέσεων στο δημόσιο τομέα. Παράλληλα με τις απολύσεις χιλιάδων εργαζομένων μέσα στα επόμενα χρόνια, μέσω συγχωνεύσεων και καταργήσεων οργανισμών, οι ΟΤΑ θα πρωτοστατούν στην αντικατάστασή τους από εργαζόμενους μερικής ουσιαστικά απασχόλησης που θα αμείβονται με ψίχουλα.
Δ) Η περαιτέρω υποβάθμιση των κοινωνικών υπηρεσιών. Το σφαγείο των κοινωνικών δαπανών και προγραμμάτων υγείας, παιδείας, στήριξης αδύναμων λαϊκών τμημάτων οδηγεί Περιφέρειες και Δήμους σε όλο και μεγαλύτερη αδυναμία να ανταπεξέλθουν στις βασικές κοινωνικές υποχρεώσεις. Τα προγράμματα κοινωνικής πολιτικής για ανέργους, ηλικιωμένους, μητέρες, παιδιά κλπ ‘σπρώχνονται’ στον ιδιωτικό τομέα και στην ‘καλύτερη’ περίπτωση στην ανταποδοτική λειτουργία. Ενδιάμεσο βήμα στην πορεία αυτή αποτελεί η κοινοτική χρηματοδότηση (ΕΣΠΑ κλπ) με χαρακτηριστικό παράδειγμα το πρόγραμμα ‘Βοήθεια στο σπίτι», η ‘κάλυψη’ θέσεων σε παιδικούς σταθμούς, η ‘στήριξη’ των ανέργων κλπ).
Οι Περιφερειακές και Δημοτικές Αρχές, εκτός ελάχιστων τιμητικών εξαιρέσεων, η ΕΝΠΕ και η ΚΕΔΕ αποδέχονται την κατάσταση αυτή. Οι προβλέψεις του Καλλικράτη σε σχέση με την ενίσχυση του ρόλου των Ο.Τ.Α. στον τομέα της κοινωνικής πολιτικής, αναφέρονται πρακτικά στην ενίσχυση του ρόλου τους σε παροχές ‘ασπιρίνης’ και ‘αντίδωρου’ προς τους φτωχούς ηλικιωμένους- γονείς- νέους, τους ανέργους, τους άστεγους, και όλους όσους καταστρέφει κοινωνικά και οικονομικά η αντιλαϊκή επίθεση του κεφαλαίου, των κυβερνήσεων του, της ΕΕ, της τρόικας. Την ίδια στιγμή που τα κοινωνικά δικαιώματα και οι όποιες παροχές πρόνοιας σαρώνονται από τις προβλέψεις των μνημονίων, οι ΟΤΑ έρχονται για να διαχειριστούν αυτό ακριβώς το ξεθεμελίωμα.
Ε)  Η ενίσχυση  του αντιδημοκρατικού – συγκεντρωτικού μοντέλου λειτουργίας
Ο Καλλικράτης αποτελεί μνημείο αντιδημοκρατικής- συγκεντρωτικής πολιτικής αναδιάρθρωσης των ΟΤΑ. Για την εφαρμογή των αντιλαϊκών πολιτικών, δημιουργηθήκαν δομές ως κεντρικά επιτελεία (εκτελεστική επιτροπή & οικονομική επιτροπή με απόλυτο έλεγχο από την παράταξη της πλειοψηφίας) και ταυτόχρονα δομή για κατ’ επίφαση δημοκρατική-συμμετοχική διαδικασία (επιτροπή διαβούλευσης). Στην εκτελεστική επιτροπή χαράσσεται η πολιτική της εκάστοτε αρχής(δημοτικής ή περιφερειακής) πέρα από κάθε έλεγχο. Στην οικονομική επιτροπή εξειδικεύεται η εφαρμογή της οικονομικής και διαχειριστικής πολιτικής του δήμου, με βάση τις κατευθύνσεις της εκτελεστικής. Η επιτροπή διαβούλευσης, που συμμετέχουν αιρετοί, εκπρόσωποι φορέων και φυσικά πρόσωπα, συνεδριάζει υποχρεωτικά μόνο για να γνωμοδοτεί για τον προϋπολογισμό πριν τη συνεδρίαση του δημοτικού(περιφερειακού) συμβουλίου. Σε όλους αυτούς τους θεσμούς την απόλυτη πλειοψηφία έχει η δημοτική(περιφερειακή) αρχή.  Η συνεδρίαση του συμβουλίου(δημοτικού / περιφερειακού) έπεται, έχει αποφασιστικό χαρακτήρα, αλλά τελικά επικυρώνει την πολιτική της δημοτικής ή περιφερειακής αρχής.
Αυτός ο τρόπος λειτουργίας αποτελεί συνέχεια του αντιδημοκρατικού τρόπου εκλογής των μελών των οργάνων του τοπικού κράτους (περιφερειακά – δημοτικά συμβούλια) αλλά και των ΕΝΠΕ-ΚΕΔΕ, με την σκανδαλώδη ενίσχυση του πρώτου συνδυασμού σε βάρος των υπολοίπων. Το δημαρχοκεντρικό μοντέλο ενισχύεται αναπαράγεται στην Περιφέρεια σε ακόμα πιο συγκεντρωτική λογική. Ο δήμος και η Περιφέρεια συνδέονται απευθείας με το κεντρικό κράτος και την Ε.Ε.  και ο θεσμός της Τ.Α. ολοκληρώνεται ως τοπικό κράτος.
Απέναντι σε αυτή την κατάσταση οι εργαζόμενοι, τα φτωχά λαϊκά στρώματα δεν ενδιαφέρονται για το ποιός έχει περισσότερες αρμοδιότητες στην εφαρμογή της αντεργατικής πολιτικής. Αντίθετα θα στρέψουν τα πυρά και τους στόχους του αγώνα τους ενάντια σε κυβέρνηση, ΕΕ και τρόικα αλλά και ενάντια στις Περιφερειακές και Δημοτικές Αρχές που διαχειρίζονται την ίδια πολιτική.
Η ΑΑ με όλες της τις δυνάμεις θα συμβάλει στην κατεύθυνση αυτή. Για ένα ενωτικό, μαζικό κίνημα ανατροπής της αντιλαϊκής πολιτικής που εφαρμόζουν οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ- ΝΔ- ΛΑΟΣ και άλλων πρόθυμων εταίρων.
Για να πάρει πίσω ο μαχόμενος λαός τα κλεμμένα δικαιώματα του, για αξιοπρεπή δουλειά, μισθό, παιδεία, υγεία. Για συλλογική διεκδίκηση ‘πλήρους νομής και ιδιοκτησίας’ του κοινωνικού πλούτου, του δημόσιου χώρου και του φυσικού περιβάλλοντος που λεηλατεί όλο και πιο άγρια το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις του.
Για να ασκήσει χωρίς κανένα περιορισμό το αναφαίρετο δημοκρατικό, ιστορικό δικαίωμα να αντισταθεί και να καταργήσει το καθεστώς εκμετάλλευσης και καταπίεσης. Το απολυταρχικό καθεστώς των τραπεζιτών, βιομηχάνων, εφοπλιστών, της ΕΕ και του σάπιου πολιτικού τους συστήματος.
Για να καταργήσει άδικους νόμους και εξουσίες, να αλλάξει τη ζωή και το μέλλον του αλλάζοντας την κοινωνία και τον κόσμο.
Με βάση τα παραπάνω η Α.Α θα συμβάλει στην ανάπτυξη κινήματος και στο επίπεδο της πόλης και της γειτονιάς, μέσα από συλλογικές μορφές λαϊκής αυτοοργάνωσης. Στην κατεύθυνση αυτή καταθέτει το παρακάτω πλαίσιο στόχων μέσα στο κίνημα για συζήτηση και δράση, στη λογική συνδυασμού της συνολικής ανατρεπτικής πάλης με την πάλη για έναν άλλο αντικαπιταλιστικό δρόμο οργάνωσης της ζωής στην πόλη.
–       Ανατροπή της κυβέρνησης και του μαύρου μετώπου
–       Έξοδος από ευρώ , ΟΝΕ, αντικαπιταλιστική αποδέσμευση από ΕΕ
–       Διαγραφή του χρέους
–       Κατάργηση του Καλλικράτη
–       Κατάργηση κάθε τοπικής φορολογίας σε εργαζόμενους, άνεργους, αυτοαπασχολούμενους – γενναία φορολόγηση των επιχειρήσεων
–       Άμεση καταβολή από το κράτος των φόρων που έχουμε καταβάλει και πρέπει να αποδοθούν στην τ.α.
–       Κανένας εργαζόμενος στην εφεδρεία – καμία πρόσληψη από ΜΚΟ – προσλήψεις με βάση τις ανάγκες λειτουργίας για το κοινωνικό συμφέρον – μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους
–       Δωρεάν κοινωνικές υπηρεσίες (πρόνοια κλπ)
–       Έργα υποδομής για τις κοινωνικές ανάγκες – όχι στα ΣΔΙΤ – όχι στην επιχειρηματικοποίηση της τ.α.
–       Ενέργεια – νερό – μεταφορές – περιβάλλον δεν είναι εμπόρευμα είναι κοινωνικά αγαθά δωρεάν για όλο το λαό
–       Πολιτισμός και αθλητισμός είναι κοινωνικά δικαιώματα. Πρέπει να παρέχονται δωρεάν. Ενίσχυση του δημιουργικού ερασιτεχνικού χαρακτήρα τους.
–       Εργατικός – λαϊκός έλεγχος σε κάθε έργο.
Αυτοοργάνωση των κατοίκων μέσα από λαϊκούς θεσμούς αντίστασης και οργάνωσης της ζωής τους.

Δημοκρατία ή ευρωκατοχή;

του Γιώργου Δελαστίκ

Αντιγραφή από την εφημερίδα «Πριν»

Δεν κρύβουν λόγια οι Φαϊνάνσιαλ Τάιμς του Λονδίνου: «Η πρώτη αποικία της ευρωζώνης» αποκαλούν την Ελλάδα! Έχουν φυσικά απόλυτο δίκιο. Έτσι κατάντησαν τη χώρα οι «γερμανοτσολιάδες» ηγέτες και βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Παράλληλα, ο βρετανικός και ο αμερικανικός Tύπος θέτουν ωμά –για τους δικούς βεβαίως λόγους, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχουν δίκιο– το δίλημμα ενώπιον του οποίου βρίσκεται ο ελληνικός λαός και για το οποίο θα ψηφίσει όταν γίνουν εκλογές: Τι προτιμάει, δημοκρατία και χρεοκοπία ή παραμονή στο ευρώ και ευρωκατοχή;

O αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Θόδωρος Πάγκαλος, η «φωνή των γερμανοτσολιάδων», δεν έχει τον παραμικρό δισταγμό να διακηρύξει ευθέως ότι δεν τον ενδιαφέρει καθόλου η απώλεια της εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδας. Με απόλυτη ειλικρίνεια εκφράζει ανοιχτά αυτό που ο Παπανδρέου, ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος και τουλάχιστον 250 από τους 300 βουλευτές προσπαθούν να κρύψουν: «Είναι μεγάλο πρόβλημα (σ.σ. η απώλεια της εθνικής κυριαρχίας) για πολλούς συμπατριώτες μου, ίσως για την πλειονότητα. Κατανοώ την άποψή τους. Όμως είμαι υπέρ του να χάνει κανείς την κυριαρχία του. Πάντοτε ήμουν!» δήλωσε ευθαρσώς στο γαλλικό ραδιοφωνικό σταθμό Ευρώπη-1. Δεν πρόκειται για κάποια προσωπική υπερβολή ή εκτροπή «παγκαλικού» τύπου. Αυτή είναι η ανομολόγητη γραμμή όχι μόνο του Πάγκαλου, του ΠΑΣΟΚ ή του πολιτικού προσωπικού των δύο κομμάτων εξουσίας, αλλά της ίδιας της ελληνικής αστικής τάξης. Αυτή η στρατηγική των αστών οδήγησε την Ελλάδα στην ΕΟΚ, στην ΕΕ, στην ευρωζώνη, στη σημερινή νέα γερμανική κατοχή. Η θέση του Πάγκαλου, λοιπόν, είναι η θέση του ελληνικού καπιταλισμού και έτσι πρέπει να αντιμετωπιστεί. Η υποταγή στο Τέταρτο Ράιχ συνιστά την ουσία της στρατηγικής της ελληνικής αστικής τάξης σήμερα.
Έχουν φρίξει οι μεγαλύτερες αστικές εφημερίδες του κόσμου από την απερίγραπτη δουλοφροσύνη των ελλήνων αστών, οι οποίοι ούτε στιγμή δεν διστάζουν να αποδεχθούν τους πιο εξευτελιστικούς όρους που υπαγορεύει το Τέταρτο Ράιχ, όπως είναι η αναθεώρηση του Συντάγματος προκειμένου να συμπεριληφθεί άρθρο που θα καθιστά πλέον συνταγματική επιταγή να πληρώνονται κατ’ απόλυτη προτεραιότητα οι ξένοι δανειστές και στη συνέχεια, με όσα λεφτά μένουν, να εκπληρώνει τις υποχρεώσεις του το ελληνικό κράτος προς τους έλληνες πολίτες! Απίστευτο! Ούτε στα …1890 δεν υπήρχαν Συντάγματα ανεξάρτητων κρατών που να περιλαμβάνουν και να κατοχυρώνουν τέτοιες διατάξεις, ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι οι ξένοι δανειστές όντως διοικούσαν ουσιαστικά τις χώρες που δάνειζαν. Ντρέπονταν όμως να εγγράψουν και στα Συντάγματά τους τόσο αισχρές διατάξεις όσο αυτή που ο συνταγματολόγος καθηγητής Βενιζέλος αποδέχθηκε στη σύνοδο των υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης τη νύχτα της Δευτέρας – και μαζί του φυσικά αποδέχθηκε το σύνολο σχεδόν του πολιτικού προσωπικού της χώρας πλην της Αριστεράς, τονίζοντας ότι στην Aριστερά κατ’ ουδένα τρόπο δεν περιλαμβάνεται το πασοκικό συνονθύλευμα του Φώτη Κουβέλη.
Εκπλήσσονται οι ευρωπαίοι αστοί και τα δημοσιογραφικά τους όργανα από την εθελοδουλεία των ελλήνων αστών. Ακούγεται απίστευτο, αλλά φτάσαμε στο σημείο, όπως τουλάχιστον μεταδίδει ο ανταποκριτής του Έθνους στην Ουάσινγκτον Μιχάλης Ιγνατίου, να διαφωνεί με την επιβολή του όρου συνταγματικής αναθεώρησης στην Ελλάδα ακόμη και το …ΔΝΤ!!! Στη συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου του ΔΝΤ την Τετάρτη «τονίστηκε ότι η επιβολή από την τρόικα αλλαγών στο ελληνικό Σύνταγμα, όπως και αυτό καθαυτό το πρόγραμμα (σ.σ. “διάσωσης” της Ελλάδας από τους Ευρωπαίους) αποτελεί “αυθάδη παρέμβαση” στις ελληνικές εσωτερικές υποθέσεις» αναφέρει επί λέξει η ανταπόκριση. Έχουν δίκιο 25 γάλλοι αριστεροί διανοούμενοι, οι οποίοι δημοσίευσαν ένα μανιφέστο υποστήριξης του ελληνικού λαού στον ιστότοπο της γαλλικής εφημερίδας Λιμπερασιόν, όπου αναφέρουν μεταξύ πολλών άλλων: «Πρωτίστως, το ζητούμενο είναι να μετατραπεί η Ελλάδα σε εργαστήριο μιας κοινωνικής μεταλλαγής που θα γενικευθεί στη συνέχεια σε ολόκληρη την Ευρώπη… Η τεχνητή και καταναγκαστική επιδείνωση του προβλήματος του χρέους χρησιμοποιήθηκε σαν όπλο εφόδου για την άλωση μιας κοινωνίας στο σύνολό της». Οι γάλλοι διανοούμενοι υπογραμμίζουν σε άλλο σημείο του μανιφέστου τους, προειδοποιώντας τους λαούς της Ευρώπης: «Προκειμένου αυτή η αντεπίθεση του νεοφιλελευθερισμού να πετύχει το στόχο της χρειάζεται να εγκαθιδρύσει ένα καθεστώς που καταργεί τα πλέον στοιχειώδη δημοκρατικά δικαιώματα… Πρόκειται για ένα σημείο καμπής όσον αφορά στα κοινοβουλευτικά καθεστώτα, στο πλαίσιο των οποίων βλέπουμε τους “αντιπροσώπους του λαού” να εξουσιοδοτούν εν λευκώ τους ειδικούς και τους τραπεζίτες, απαρνούμενοι την υποτιθέμενη εξουσία τους να αποφασίζουν. Ένα είδος κοινοβουλευτικού πραξικοπήματος…».

Η εικόνα ως προς το τι συμβαίνει στη χώρα μας γίνεται όλο και πιο καθαρή για όλο και περισσότερο κόσμο. Το ζητούμενο τώρα είναι αν μπορεί η ελληνική Αριστερά να ηγηθεί του λαού μας στην πάλη για ανατροπή αυτής της κατάστασης.

Δ. Δεσύλλας: Στοπ στην εξαθλίωση, έξω από ευρώ και Ε.Ε!

αντιγραφή από «αριστερό blog»

Συνέντευξη στο Γιώργο Λαουτάρη

Οι διαδηλώσεις της προηγούμενης Κυριακής προκάλεσαν ένα σημαντικό ρήγμα στο αστικό πολιτικό σύστημα, εκτιμά ο Δημήτρης Δεσύλλας, περιφερειακός σύμβουλος Δ. Ελλάδας και μέλος της Πανελλαδικής Συντονιστικής Επιτροπής της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Το πραγματικό όπως τονίζει δίλημμα είναι «Μνημόνιο διαρκείας και εξαθλίωση ή επιβίωση με έξοδο από ευρώ – ΕΕ, με αριστερή ανατρεπτική πολιτική και νέα δραχμή».

– Οι μεγάλες διαδηλώσεις της περασμένης Κυριακής σε ποια πολιτικά συμπεράσματα σας οδηγούν;

– Είδαμε την περασμένη Κυριακή εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους και νεολαίους στην Αθήνα και σ’ όλη τη χώρα, να διαδηλώνουν με μαχητικότητα, πολιτική ωριμότητα και δυναμισμό. Ο λαός είπε το δικό του βροντερό και πανελλαδικό «Όχι σε όλα», καταψήφισε μαζικά τη νέα τοκογλυφική δανειακή σύμβαση, το νέο, πολύ αγριότερο Μνημόνιο διαρκείας και τα πρωτοφανή αντεργατικά μέτρα που το συνοδεύουν. Αψήφησε τους τρομοκρατικούς εκβιασμούς του δοτού Παπαδήμιου, των κομμάτων της συγκυβέρνησης, των ΜΜΕ και της ΕΕ, που πρόβαλαν εικόνες Αποκάλυψης του Ιωάννη και συντέλειας του κόσμου αν δεν ψηφιστεί το Μνημόνιο! Δεν κάμφθηκε από την ωμή κρατική και παρακρατική βία και καταστολή και από το όργιο χημικού πολέμου που για άλλη μια φορά εκδηλώθηκαν στις στιγμές της μεγάλης μαζικοποίησης των κινητοποιήσεων, με στόχο να εκφοβίσουν και να αποκόψουν τις ευρύτερες αγωνιζόμενες δυνάμεις από την επαφή, την κοινή δράση και την επικοινωνία με τις οργανωμένες δυνάμεις του εργατικού κινήματος και της Αριστεράς. Επικουρικά και με ζήλο, σ’ αυτό το στόχο συνέβαλαν και οι αναρχικές ομάδες της τυφλής και αδιέξοδης ατομικής βίας, που δρουν αυθαίρετα και αντιδημοκρατικά στις πλάτες του κινήματος.
Το κυριότερο είναι ότι οι μεγάλες διαδηλώσεις της Κυριακής προκάλεσαν ένα σημαντικό ρήγμα στο αστικό πολιτικό σύστημα και στα κόμματά του, με τις αποστοιχίσεις και μαζικές διαγραφές βουλευτών στη ΝΔ και στο ΠΑΣΟΚ, βάθυναν την κρίση τους και την απονομιμοποίησή τους στη λαϊκή συνείδηση. Αυτό είναι μια νίκη του κινήματος που μπορεί και πρέπει να αξιοποιηθεί για το δυνάμωμα της λαϊκής αυτοπεποίθησης, για τη συνέχιση και κλιμάκωση των αγώνων, για την ανατροπή της άγριας επίθεσης κυβέρνησης, ΕΕ, ΔΝΤ, κεφαλαίου. Βασικό και ελπιδοφόρο συμπέρασμα είναι ότι όταν ο αγωνιζόμενος λαός βγαίνει στο προσκήνιο της πολιτικής αντιπαράθεσης, γίνεται ο καθοριστικός παράγοντας των πολιτικών εξελίξεων.
– Μετά την ψήφιση του Μνημονίου έχουν προοπτική οι εργατικοί και λαϊκοί αγώνες;
– Οι επόμενες 2-3 εβδομάδες θα είναι «διαβολοβδομάδες», δήλωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Π. Καψής, θέλοντας να υπογραμμίσει με αυτόν τον τρόπο, τις μεγάλες πολιτικές δυσκολίες που έχει η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ – ΝΔ για να προωθήσει στην πράξη την εφαρμογή του νέου Μνημονίου. Την ίδια ώρα βλέπουμε να γίνονται πολύ πιο ωμές οι πιέσεις του Σόιμπλε, της Μέρκελ και της ΕΕ, που απαιτούν πρόσθετες εγγυήσεις για την αυστηρή και ταχύρρυθμη εφαρμογή των μέτρων του Μνημονίου, την αναβολή του πολιτικού παιχνιδιού των εκλογών και την παράταση του αμαρτωλού βίου της συγκυβέρνησης Παπαδήμιου κατά το ιταλικό πρότυπο! Στις συνθήκες αυτές, είναι φανερό ότι στις 2-3 επόμενες εβδομάδες θα έχουμε να αντιμετωπίσουμε μια πραγματική καταιγίδα των εφαρμοστικών νόμων και μέτρων του νέου Μνημονίου (εργασιακά, ασφαλιστικά, φορολογικά κ.ά.) με πρόσχημα τη νέα δόση του εικονικού (ανύπαρκτου) δανείου. Από την άλλη μεριά, στο ίδιο διάστημα, οι εγχώριοι αστικοί κύκλοι νομίζω ότι θα επιχειρήσουν να καθηλώσουν τον κόσμο στην αναμονή των εκλογών και να «παγώσουν» τις απεργίες και τις κινητοποιήσεις. Θα προσπαθήσουν να ανασυγκροτήσουν μνημονιακά το ΠΑΣΟΚ και κυρίως τη ΝΔ που προετοιμάζεται για κυβέρνηση και παράλληλα να συγκροτήσουν ταχύρρυθμα νέα, αντιμνημονιακά κόμματα – αναχώματα. Θα επιδιώξουν συνολικά να ανοίξουν την κομματική βεντάλια της πολύπλευρης εκλογικής ενσωμάτωσης, εκτόνωσης και αχρήστευσης της βαθιάς εργατικής αγανάκτησης και νεολαιίστικης οργής. Από την άποψη αυτή, είναι πολύ κρίσιμη η άμεση συνέχιση και κλιμάκωση των απεργιακών και λαϊκών αγώνων κατά του Μνημονίου, των συγκεκριμένων μέτρων του, της συγκυβέρνησης και της ΕΕ. Κρίσιμα ζητήματα είναι επίσης ο συντονισμός των αγωνιζόμενων δυνάμεων και η ανατρεπτική κοινή δράση της Αριστεράς μέσα στο εργατικό και μαζικό λαϊκό κίνημα.
– Kατηγορούν ευθέως την ΑΝΤΑΡΣΥΑ αλλά και άλλες δυνάμεις της Αριστεράς, ότι στο δίλημμα «ευρώ η πτώχευση» εσείς προτιμάτε την πτώχευση. Τι απαντάτε;
– Τα ίδια μας λέγανε οι διάφοροι «σωτήρες» και για το πρώτο Μνημόνιο που θα μας έσωζε, τάχα, από τη χρεοκοπία και την πτώχευση. Όμως στο μεταξύ, μέσα σε δυο χρόνια, φτωχοποίησαν δραματικά τη μεγάλη πλειοψηφία του λαού. Γι’ αυτό αναβαθμίζουν τα τρομοκρατικά, πλαστά και εκβιαστικά τους διλήμματα στο «μέσα ή έξω από το ευρώ και την ΕΕ»! Η ουσία και η πραγματικότητα είναι ότι τώρα, με το δεύτερο πολύ πιο άγριο Μνημόνιο διαρκείας (ως το 2020) οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια τον ελληνικό λαό –αν δεν τους ανατρέψουμε– σε πρωτοφανή και μαζική ανεργία, φτώχεια, πείνα και εξαθλίωση σε όφελος του κεφαλαίου, ντόπιου και ξένου. Οδηγούν και τη χώρα σε «συντεταγμένη» από την ΕΕ χρεοκοπία σε όφελος των τοκογλύφων δανειστών. Το πραγματικό δίλημμα είναι: ΕΕ, ευρώ, Μνημόνιο διαρκείας και εξαθλίωση ή επιβίωση με έξοδο από ευρώ – ΕΕ, με αριστερή ανατρεπτική πολιτική και νέα δραχμή; Έτσι βλέπουμε και το ζήτημα του εθνικού νομίσματος, τη νέα δραχμή, από τη σκοπιά του ανατρεπτικού και επαναστατικού μέλλοντος και όχι ως επιστροφή στο παρελθόν του καπιταλισμού και της παλιάς δραχμής. Η πρόσφατη μετάβαση από τη νομισματική σε δημοσιονομική ενοποίηση της ΕΕ με το λεγόμενο Δημοσιονομικό Σύμφωνο, μετατρέπει την ΕΕ σε σύγχρονο «Νταχάου», σε πραγματικό θάλαμο αερίων για τα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα. Διαλύει και τις τελευταίες αυταπάτες του ΣΥΡΙΖΑ και άλλων για «μεταρρύθμιση» ή «επανίδρυση» της ΕΕ. Η πάλη για ανυπακοή, ρήξη και αντικαπιταλιστική αποδέσμευση της Ελλάδας και κάθε χώρας από την ΕΕ, αποτελεί άμεσο όρο για την επιβίωση του λαού, διεθνιστική συμβολή στη διάλυση της ΕΕ αλλά και δρόμο προσέγγισης της αντικαπιταλιστικής επανάστασης.
– Το αγωνιστικό μέτωπο ρήξης και ανατροπής της επίθεσης που προτείνει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε ποια σημεία εστιάζει;
– Βασικά σημεία της πολιτικής αυτής πρότασης είναι: Όχι στη νέα τοκογλυφική δανειακή σύμβαση, στο ξεπούλημα και τη λεηλασία της δημόσιας περιουσίας και στο νέο, αγριότερο Μνημόνιο διαρκείας. Αγώνας για να φύγει η μαύρη μνημονιακή συγκυβέρνηση Παπαδήμιου, η τρόικα, η εποπτεία – κηδεμονία και κάθε νέος διαχειριστής της επίθεσης. Όχι στο Δημοσιονομικό Σύμφωνο. Έξοδος από το ευρώ και την ΟΝΕ, ρήξη και αποδέσμευση από την ΕΕ, το ΔΝΤ και το ΝΑΤΟ. Στάση πληρωμών στους δανειστές – τοκογλύφους και διαγραφή του χρέους σε αυτούς. Προστασία της περιουσίας των ασφαλιστικών ταμείων και των συντάξεων, βασικών και επικουρικών. Εθνικοποίηση τραπεζών, επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας και των επιχειρήσεων που κλείνουν, χωρίς αποζημίωση και με εργατικό έλεγχο. Ριζική αναδιανομή του πλούτου υπέρ του εργατικού εισοδήματος σε βάρος των κερδών. Απαγόρευση απολύσεων, μείωση ωρών εργασίας με αύξηση μισθών, κατάργηση όλων των χαρατσιών, ουσιαστικά μέτρα υπέρ των ανέργων. Ριζική μείωση των στρατιωτικών δαπανών και εξοπλισμών. Απόκρουση των νέων πολεμικών – ιμπεριαλιστικών τυχοδιωκτισμών (π.χ. κατά του Ιράν). Όχι στη ΝΑΤΟποίηση του Αιγαίου, εφαρμογή του διεθνούς δικαίου (υφαλοκρηπίδα, ΑΟΖ κ.ά.). Αυτό το μεταβατικό πολιτικό πρόγραμμα αντίστασης, ρήξης, ανατροπής και νίκης χρειάζεται τα δικά του όργανα πάλης. Απαιτεί την ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος, τη στήριξη, ενίσχυση και κυρίως τον συντονισμό των απεργιακών επιτροπών και των επιτροπών αγώνα του κινήματος.
ΠΡΟΤΑΣΗ ΚΟΙΝΗΣ ΔΡΑΣΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΤΑΡΣΥΑ
Η Αριστερά οφείλει πρώτα να ενωθεί με τον επαναστατικό σκοπό της
– Σε ποιους απευθύνεστε; Είναι μια πρόταση για εκλογική συνεργασία;
– Όχι, δεν πρόκειται για πρόταση εκλογικής συνεργασίας. Είναι πολιτική πρόταση κοινής δράσης, εργατικής απάντησης και αριστερής διεξόδου από την κρίση. Είναι ένα μεταβατικό πολιτικό πρόγραμμα από τη σκοπιά της αντικαπιταλιστικής ανατροπής της επίθεσης και της επαναστατικής προοπτικής. Πολιτική πρόταση που απευθύνεται στη βάση και στις κορυφές όλων των κοινωνικών και πολιτικών ρευμάτων του αγώνα και σε όλες τις δυνάμεις της Αριστεράς, για κοινή δράση μέσα στο μαζικό κίνημα και στους αγώνες, με όρους ισοτιμίας και με σεβασμό στις διαφορετικές απόψεις.
– Στη σημερινή πολυδιάσπαση της Αριστεράς και στην ισχυρή απαίτηση του αριστερού κόσμου για ενότητα, ακόμα και για κοινή εκλογική κάθοδο, ποια είναι η απάντηση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ;
– Εμείς κατανοούμε πλήρως την ανάγκη των εργαζομένων και την απαίτηση του αριστερού κόσμου για ενότητα. Λέμε όχι στον ενδοαριστερό «εμφύλιο» που εμποδίζει σοβαρά την ανατροπή της επίθεσης. Υποστηρίζουμε και προωθούμε την κοινή δράση της Αριστεράς, πριν απ’ όλα στους αγώνες και στο μαζικό λαϊκό κίνημα. Επιδιώκουμε τον ανοιχτό, μπροστά στους εργαζόμενους, δημοκρατικό διάλογο της Αριστεράς για τα μεγάλα θεωρητικά ζητήματα της εποχής μας. Το κρίσιμο ζήτημα είναι σε ποια βάση θα γίνει η ενότητα της Αριστεράς. Ως ΑΝΤΑΡΣΥΑ υποστηρίζουμε ότι η Αριστερά οφείλει, πριν απ’ όλα, να ενωθεί με το σκοπό της (ανατροπή – επανάσταση – κομμουνισμός) έτσι ώστε να ενωθούν η εργατική τάξη, οι εργαζόμενοι και οι αριστεροί άνθρωποι βαθύτερα, σε ανώτερο επίπεδο και με προοπτική που θα τους εμπνεύσει και συνεγείρει. Να ενωθούν ουσιαστικά και όχι ευκαιριακά – εκλογικά, σε στερεή και όχι σαθρή βάση που θα καταρρεύσει και θα απογοητεύσει ξανά τον αριστερό κόσμο, όπως έγινε πολλές φορές στο παρελθόν (π.χ. ΕΔΑ, Συνασπισμός ΚΚΕ – ΕΑΡ το 1989 κ.α.). Παίρνουμε υπόψη μας βασικούς παράγοντες όπως είναι: Ο στρατηγικός χαρακτήρας της επίθεσης και η ανάγκη ανατροπής της. Η χρεοκοπία των «ενδιάμεσων» ρεφορμιστικών και διαχειριστικών λύσεων. Οι βαθύτερες αναζητήσεις των εργαζομένων και της νεολαίας για συνολικές ανατρεπτικές απαντήσεις. Η στρατηγική, προγραμματική και πολιτική ανεπάρκεια της υπάρχουσας Αριστεράς. Όλα αυτά συνηγορούν και μας επιβάλλουν τη συμβολή στη συγκρότηση του πολιτικού μετώπου της άλλης Αριστεράς. Δηλαδή στο μέτωπο της αντικαπιταλιστικής, επαναστατικής, σύγχρονα κομμουνιστικής Αριστεράς, που η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αποτελεί σημαντικό πρώτο βήμα του, κατάκτηση, προώθηση και ελπιδοφόρο πρόπλασμά του. Είναι νομίζω κατανοητό ότι εμείς δεν «τραγουδάμε» για να ξεχωρίσουμε από τον κόσμο, για να χωρίσουμε τον αριστερό κόσμο, αλλά για να τον ενώσουμε βαθύτερα. Σε αυτή την κατεύθυνση θα συμβάλλουν τόσο η πολιτική καμπάνια της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, η οποία βρίσκεται σε εξέλιξη, όσο και το ανοιχτό κάλεσμά της για κοινή δράση αλλά και η παρέμβασή της στις επόμενες εκλογές. Στην ίδια κατεύθυνση καλούμε να συμβάλλουν οι πρωτοπόροι αγωνιστές του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος, οι ανεξάρτητοι αριστεροί αγωνιστές της δράσης και της σκέψης.
πηγή: Εφημερίδα ΠΡΙΝ

Άγγελος Χάγιος: Να πάψει η Αριστερά να μασάει τα λόγια της ή να πετάει την μπάλα στην εξέδρα


Αντιγραφή από το ¨αριστερό blog»

συνέντευξη στην εφημερίδα ΕΠΟΧΗ (19/2/12)

-Ζούμε σε μια περίοδο όπου κυοφορείται νέο πολιτικό σκηνικό και πιθανότατα νέοι κοινωνικοί συσχετισμοί. Απέναντι σ’ αυτή την κατάσταση η αριστερά απαντά θολά» και μεμονωμένα –ο καθένας την άποψή του. Μπορεί να υπάρξει ένας κοινός παρανομαστής συνεργασίας; Ένα κοινό πολιτικό σχέδιο υπεράσπισης των λαϊκών συμφερόντων; Ίσως και ένα εκλογικό μέτωπο από ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ ακόμα και αποχωρήσαντες από το «παλιό» ΠOΚ.

 Οι νέοι συσχετισμοί, κοινωνικοί και πολιτικοί, διαμορφώνονται από το νέο κύμα λαϊκού εργατικού ξεσηκωμού. Που είχε εξεγερτικά χαρακτηριστικά. Βαθύτερη πολιτικοποίηση απέναντι στο χρέος, την ΕΕ, τα επιχειρηματικά κέρδη κλπ. Σαφή τάση υπέρβασης του υποταγμένου συνδικαλισμού των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ. Αυτός ο ξεσηκωμός είναι που προκάλεσε την πολιτική κρίση.
Οι μαχόμενες δυνάμεις της Αριστεράς έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους. Δεν φθείρονται, όπως παλιότερα, σε συγκυβερνήσεις, αθροίσματα δημοκρατικών δυνάμεων, εθνικές δημοκρατικές ενότητες.
Απέναντι στη νέα κατάσταση η ματιά της Αριστεράς εξακολουθεί συχνά να είναι θολή. Από τη μια η διαχειριστική λογική της διαπραγμάτευσης του χρέους, της αυταπάτης λύσεων με εκδημοκρατισμό της ΕΕ, χωρίς απεγκλωβισμό από αυτήν, της προσκόλλησης στον κοινοβουλευτικό δρόμο. Από την άλλη, η αναμονή λύσεων από μια  ασαφή λαϊκή εξουσία, η άρνηση ανατρεπτικής κοινής δράσης στο κίνημα.
Ας δούμε τα πράγματα κατάματα. Προγραμματική αλλά και εκλογική ενότητα είναι αδύνατη. Ας αφήσουμε τις επικοινωνιακού χαρακτήρα εκκλήσεις για ενότητα σε μίνιμουμ, δηλαδή ρηχή, βάση για να φορτώνει ο ένας στον άλλο την ευθύνη. Ούτε είναι αποδεκτή οποιαδήποτε ενωτική πρόσκληση προς  τη  ΔΗΜΑΡ που αναλαμβάνει συνειδητά ρόλο αναχώματος στην αριστερή ριζοσπαστικοποίηση.
Εκεί που θα κριθούμε σήμερα, όλες οι μαχόμενες δυνάμεις του ΚΚΕ, του ΣΥΡΙΖΑ, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και άλλων τάσεων είναι να σπάσει η λογική ‘’ή επιβάλλεται η δική μου  αντίληψη ή δεν γίνεται τίποτα’’. Για να συντονιστούμε πολιτικά και να  δράσουμε από κοινού σε ένα αγωνιστικό μέτωπο με στόχο την ανατροπή της επίθεσης της κυβέρνησης του μαύρου μετώπου, της ΕΕ και των κεφαλαιοκρατών. Με σαφείς στόχους για Παύση πληρωμών τώρα- άμεση μονομερή διαγραφή του χρέους. Όχι στη Δανειακή σύμβαση. Έξοδο από ΕΕ-ευρώ. Απελευθέρωση από τα δεσμά των ‘αγορών’, του ΔΝΤ και των Τραπεζών. Πέρασμα στο δημόσιο, χωρίς αποζημίωση και με εργατικό – κοινωνικό έλεγχο, όλων των τραπεζών, των ΔΕΚΟ, των επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας. Άμεση επαναφορά της αγοραστικής ικανότητας των εργαζομένων. Απαγόρευση των απολύσεων, προστασία των ανέργων. Αποτίναξη του απολυταρχικού καθεστώτος που οικοδομεί το άθλιο πολιτικό προσωπικό της ντόπιας και διεθνούς ολιγαρχίας.
-Η συνεργασία αυτής της αριστεράς δεν θα απελευθερώσει την εκλογική έκφραση και την πολιτική ένταξη χιλιάδων πολιτών; Και μπορείς τόσο εύκολα να προσπερνάς την ιστορική δυνατότητα που παρουσιάζεται σήμερα;
Αυτό που θα απελευθερώσει τον εργαζόμενο λαό και τη νεολαία, την πολιτική ανατρεπτική δυναμική τους και, στη συνέχεια,  την εκλογική (και όχι το αντίστροφο), είναι να εμπνεύσει η Αριστερά μια νέα αυτοπεποίθηση και αισιοδοξία. Ότι ο  συνειδητοποιημένος και οργανωμένος λαός, με πρωτοπόρα την εργατική τάξη και το ταξικά ανασυγκροτημένο κίνημά της, μπορεί να νικήσει. Να ανατρέψει τα μνημόνια και την αντεργατική επίθεση. Να ρίξει την κυβέρνηση Παπαδήμου τώρα.
Πως; Με το δρόμο του αγωνιστικού εκβιασμού, τον «εξωκοινοβουλευτικό» δρόμο της εργατικής πάλης και της παλλαϊκής εξέγερσης.
Απαραίτητη προϋπόθεση, βέβαια, είναι να πάψει η Αριστερά να μασάει τα λόγια της. Ή να πετάει την μπάλα στην εξέδρα.  Να ξεκαθαρίσει ότι το σάπιο πολιτικό σύστημα δεν διορθώνεται. Πρέπει να το τσακίσουμε. Πραγματική δημοκρατία θα έχουμε μόνο με το λαό να αποφασίζει και να παίρνει τη ζωή στα χέρια του, μέσα από το κίνημά του, τις συνελεύσεις και τους συλλογικούς αγώνες. Στο δρόμο αυτό μπορούμε να κατακτήσουμε τη λευτεριά από τα δεσμά του αντιδραστικού πλέγματος που υφαίνουν κυβέρνηση – ΕΕ – ΔΝΤ – ΣΕΒ.
Η ανάγκη απάντησης στην καπιταλιστική κρίση δημιουργεί ιστορική πρόκληση, ιστορική δυνατότητα, ιστορική ευθύνη της Αριστεράς να διαμορφώσει επαναστατική στρατηγική και τακτική.
Οι μαχόμενες δυνάμεις της Αριστεράς να δράσουν συντονισμένα για τη διαμόρφωση ανεξάρτητων οργάνων επιβολής της εργατικής και λαϊκής θέλησης. Για  να είναι νικηφόρος ο αγώνας απαιτείται ανεξάρτητο κέντρο αγώνα τώρα. Που θα συμβάλλει στην κλιμάκωση του αγώνα πέρα και κόντρα στη λογική των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και της αστικοποιημένης γραφειοκρατίας,. Μέσα στα όργανα αυτά, με τη δημοκρατία του κινήματος, θα κρίνονται τα διαφορετικά προγράμματα, θα ηγεμονεύουν οι πραγματικά αριστερές, οι επαναστατικές τάσεις. Για να περάσει ο πλούτος και η εξουσία στα χέρια του εργαζόμενου λαού!
-Κάποιοι εκφράζουν «φόβους» ότι η δυναμική που θα δημιουργήσει τυχόν συνεργασία της αριστεράς θα προκαλέσει και μη διαχειρίσιμες καταστάσεις στις ηγεσίες των κομμάτων. Μπορεί να είναι λόγος αυτός για να αποκλείεται η συνεργασία;
Η δυναμική της Αριστεράς δεν αλλάζει με μια πιο «ενωτική» ή μια πιο «σκληρή» διαχείριση της σημερινής της κατάστασης. Πολύ δε περισσότερο με εμφύλιους ανταγωνισμούς.
Αντιμετωπίζουμε ήδη μια απόπειρα αναδιάταξης του πολιτικού σκηνικού σε αντιδραστική κατεύθυνση. Προωθείται η δημιουργία αναχωμάτων για την ενσωμάτωση της αντι-μνημονιακής τάσης, (ΔΗΜΑΡ, πατριωτική Δεξιά, ευρύτερα πατριωτικά ρεύματα κ.λπ.). Η ανασυγκρότηση της σοσιαλδημοκρατίας δεν μπορεί να στηριχτεί στο ΠΑΣΟΚ, γι αυτό προβάλλουν προκλητικά τη ΔΗΜΑΡ και αξιοποιούν τα «ανοίγματα» του ΣΥΡΙΖΑ στο «σοσιαλιστικό» ΠΑΣΟΚ.
Αντιμετωπίζουμε, επίσης,  την οικοδόμηση μιας διαρκούς κοινοβουλευτικής μνημονιακής χούντας, μιας χούντας ΕΕ – ΔΝΤ – κεφαλαίου. Με ουσιαστική κατάργηση της λαϊκής κυριαρχίας από το ευρω-ενωσιακό ‘’αποφασίζουμε και διατάσσουμε’’. Με κατάργηση δημοκρατικών δικαιωμάτων, ιδεολογική τρομοκρατία, αντικομουνισμό, προβοκάτσια και καταστολή από όλους τους μηχανισμούς του συστήματος.
Γι αυτό επιμένουμε στην ανάγκη να αλλάξει το τοπίο στην Αριστερά. Η σταθερή επιδίωξη μας για μια ισχυρή μετωπική αντικαπιταλιστική επαναστατική αριστερά έχει και στρατηγική αλλά και άμεση πολιτική στόχευση την ανατρεπτική κοινή δράση.
Πρόταση στον κόσμο του κινήματος και της Αριστεράς για μια κοινή πορεία νίκης και ανατροπής
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, με την πολιτική της εξόρμηση, διατυπώνει συγκεκριμένη πρόταση στον κόσμο του κινήματος και της Αριστεράς για μια κοινή πορεία νίκης και ανατροπής. Θα συζητήσουμε με τους αγωνιστές της Αριστεράς, κοινοβουλευτικής και εξωκοινοβουλευτικής. Θα απευθυνθούμε στη βάση και στις ηγεσίες.  Θα εργαστούμε για να επιλέξουμε από κοινού το δρόμο της αντικαπιταλιστικής ανατροπής της επίθεσης. Το δρόμο της συμπόρευσης στο αναγκαίο αγωνιστικό μέτωπο ρήξης και ανατροπής, με ταξικά ανασυγκροτημένο εργατικό κίνημα. Στο μέτωπο αυτό μπορούν να εκφραστούν και οι ριζοσπαστικές διαθέσεις και αναζητήσεις της λαϊκής -εργατικής βάσης του ΠΑΣΟΚ και των άλλων αστικών κομμάτων.

ΑΝΤΑΡΣΥΑ-εκδήλωση 18/2 Κεραμεικός

Για την προβοκάτσια των φασιστών της ΧΑ ενάντια στους εργαζόμενους στη Χαλυβουργία

άρθρο του Παναγιώτη Μαυροειδή
από  ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΕΞΤΡΕΜ

Αγανάκτηση και οργή προκάλεσε στους εργαζόμενους το βίντεο που εμφανίζει εκπροσώπους της φασιστικής Χρυσής Αυγής να παριστάνουν τους αλληλέγγυους στους απεργούς της Χαλυβουργίας και να φωτογραφίζονται μάλιστα με τον πρόεδρο του σωματείου.
Σε κάθε πράγμα πρέπει να ξεχωρίζουμε τις ειδήσεις από τις εντυπώσεις.
Τις εντυπώσεις λοιπόν, τις έχασε το ΠΑΜΕ,  που χρεώνεται την ανοχή στην παρουσία των φασιστών.
Οι ειδήσεις ωστόσο – και αυτές είναι πολλές – βρίσκονται στην Χρυσή Αυγή.
Η Χρυσή Αυγή: κατά των απεργών  και τοπικά και κεντρικά!
Η ΧΑ πήγε στη ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ στις 17/2/12. Δηλαδή 110  περίπου μέρες μετά από το ξεκίνημα της απεργίας των εργατών στις 31/10/11, όταν η ιδιοκτησία προχώρησε σε απολύσεις 34 συναδέλφων τους, χωρίς ειδοποίηση, χωρίς αιτιολογία.
Τι στάση είχε η ΧΑ όλο αυτό το διάστημα;
Ήταν ξεκάθαρα ενάντια σε αυτό τον αγώνα, συκοφαντώντας το σωματείο και επιχειρώντας πρόστυχα να αντιπαραθέσει τους εργαζόμενους στο εργοστάσιο του Ασπροπύργου,  με αυτούς στο Βόλο.

Με ανακοίνωση της ο Πυρήνας Βόλου της ΧΑ, στις 19/12/11, με τίτλο: ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ – Η νέα PIRELLI? υπεράσπιζε απόλυτα τον βιομήχανο Μάνεση και ξερνούσε προστυχιές κατά των εργαζομένων.

«Η πρόταση της «Ελληνικής Χαλυβουργίας» προς τους εργαζομένους ήταν λογική υπό τις δύσκολες συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί στην αγορά. Ασφαλώς, είναι απολύτως δυσάρεστο να μειώνονται οι αποδοχές των εργαζομένων, ωστόσο το περιορισμένο χρονικό διάστημα ισχύος του πενταώρου αποδεικνύει ότι η εργοδοσία δεν επιθυμεί να προβεί σε απολύσεις, εν όψει μάλιστα της διαφαινόμενης εντός του 2012 επανέναρξης των έργων κατασκευής στις εθνικές οδούς, που πιθανότατα θα δώσει πρόσθετο αντικείμενο εργασιών στις Χαλυβουργίες».
Η έγκαιρη αποκάλυψη και καταδίκη του αντεργατικού ρόλου του φασιστικού εκτρώματος, τους προκάλεσε πραγματικό πανικό. Τους ανέτρεψε τα σχέδια και άρχιζαν να μαγειρεύουν νέες τακτικές. Συνδυασμούς κωλοτούμπας αλά Καρατζαφέρη, αλλά και ευκαιρίες για εκβιασμούς και εκφοβισμούς κατά των απεργών, όταν αυτοί θα ήταν πιο αδύνατοι.
Στις 11/1/2012 η ΧΑ σε νέα ανακοίνωση τους, 20 ολόκληρες μετά θυμήθηκαν να διευκρινίσουν ότι:
«η άποψη των συναγωνιστών μας του πυρήνα Βόλου για το θέμα της απεργίας των χαλυβουργών, κείμενο το οποίο εξέφραζε και την θέση της πλειοψηφίας των εργατών της συγκεκριμένης βιομηχανίας στον Βόλο και το οποίο δεν αποτελούσε την ΕΠΙΣΗΜΗ ΓΡΑΜΜΗ της Χρυσής Αυγής».
Και ποια ήταν λοιπόν η «επίσημη θέση» των οπαδών του ναζισμού;
Πουθενά, μα πουθενά δεν εκφράζεται καμία συμπαράσταση στους απεργούς και καταδίκη του βιομήχανου Μάνεση που εν τω μεταξύ έχει κάνει και άλλες απολύσεις. Αντίθετα, το μόνο συγκεκριμένο που γράφει η ανακοίνωση είναι το εξής:
«Αυτοί που σπρώχνουν τα πράγματα στα άκρα, μη λογαριάζοντας ότι μπορούν να βρεθούν οι εργάτες χωρίς δουλειά, είναι το ΚΚΕ και οι αριστεριστές».
Δεν σπρώχνει λοιπόν τα πράγματα στα άκρα (και στην ανεργία, στη φτώχεια και την πείνα, λέμε εμείς) η εργοδοσία, αλλά «το ΚΚΕ και οι αριστεριστές». Αλλά, ως γνωστόν, οι τελευταίοι, δεν είναι κάποιοι λίγοι πρωτοπόροι άνθρωποι, ενώ οι απεργοί που αποφασίζουν δημοκρατικά την απεργία τους είναι 100άδες…
Διαψεύδουν λοιπόν την … διάψευση τους και για δεύτερη φορά, επίσημα πλέον, στηρίζουν το Μάνεση, κάνοντας επίθεση στην απεργία.
Η απεργία σε μια κρίσιμη φάση – Οι φασίστες καραδοκούν
Στην τελευταία Γενική Συνέλευση του σωματείου (πριν την παράσταση των φασιστών), 50 περίπου εργαζόμενοι ψήφισαν ενάντια στην συνέχιση της απεργίας, μειοψηφώντας. Ωστόσο το ζήτημα έχει τεθεί. Ο εργοδότης είναι σε αντεπίθεση. Έχουν ενεργοποιηθεί οι γνωστοί μηχανισμοί «πειθούς», για όποιον έχει μια στοιχειώδη γνώση από εργοδοτική παρέμβαση, ειδικά σε περιόδους κρίσης και παρατεταμένης απεργίας.
Αυτή η δύσκολη στιγμή θα ερχόταν. Δυστυχώς, από την άλλη πλευρά, σε μια στιγμή που ήταν ανάγκη να διευρυνθεί η εργατική αλληλεγγύη, δεν πάρθηκαν οι αναγκαίες πρωτοβουλίες ευρύτερου συντονισμού πρωτοβάθμιων σωματείων αγωνιζόμενων χώρων, στην περιοχή και γενικά. Περιορίστηκαν, χωρίς λόγο, αλλά και με κόστος για την απεργία και το σωματεία, στο πλαίσιο του ΠΑΜΕ, παρά το γεγονός ότι συνδικαλιστικές  και πολιτικές τάσεις πέραν του ΚΚΕ, ως όφειλαν, προσπέρασαν μικροψυχίες και υπολογισμούς και στήριξαν μαχητικά τον αγώνα των χαλυβουργών.
Σε μια τέτοια στιγμή, οριακή για την απεργία, εμφανίζεται το κλιμάκιο των κουρεμένων της ΧΑ έξω από το εργοστάσιο. Σε μια στιγμή χωρίς συμπαραστάτες εργάτες, χωρίς αριστερούς και κομμουνιστές αλληλέγγυους απέξω και αυτό ας προβληματίσει.
Τι πήγαν να πουν;
«Από την πρώτη μέρα σταθήκαμε στο πλευρό σας με επίσημες ανακοινώσεις, σταθήκαμε στο πλευρό σας. Ζητάμε συγνώμη που καθυστερήσαμε να έρθουμε εδώ, αλλά είμαστε και εμείς εργαζόμενοι και δεν μας το επέτρεπαν οι συνθήκες».
Ατέλειωτα ψέματα σε μια μικρή φράση!
Ποτέ δεν στάθηκαν στο πλευρό των απεργών, πόσο μάλλον «από την πρώτη μέρα».
Και η τοπική (ευθέως) και η κεντρική (έμμεσα και προσεκτικά) ανακοίνωση της ΧΑ, επιτίθενται στην απεργία και σε όσους τη στηρίζουν.
Το σόι δουλειά είναι αυτοί που κάνουν και δεν μπορούν να πάνε, όταν οι απεργοί είναι 24 ώρες στο εργοστάσιο; Ή δεν κλείνουν ποτέ αυτά τα γυμναστήρια;
Στην πραγματικότητα, η παρουσία της ΧΑ έξω από την ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ, ήταν μια σκληρή υπενθύμιση πως ο ταξικός και πολιτικός αντίπαλος είναι εδώ και θα περάσει στην αντεπίθεση.
Η ΧΑ πήγε όχι για να συμπαρασταθεί, αλλά για να τρομοκρατήσει, αλλά και να εκθέσει πολιτικά τους απεργούς και τους αλληλέγγυους της απεργίας.
Τα τρόφιμα που μοίρασε, είχαν ένα σύνθημα πάνω: «Ψηφίστε Χρυσή Αυγή, για να ξεβρομίσει ο τόπος».
Το λιγότερο είναι να τους πούμε πως είναι γελοίοι όταν  πάνε να ψαρέψουν ψήφους από εργάτες που πεινάνε.
Το σοβαρότερο, είναι να συνειδητοποιήσουμε πώς όταν μιλούν για «ξεβρώμισμα» έτσι σκόπιμα αόριστα, δεν εννοούν μόνο τους μετανάστες εργάτες, αλλά τους εργάτες σε πολιτική δράση για τα δικαιώματα τους. Αυτή ήταν πάντα η ουσία του φασισμού. Η επικέντρωση σε «μισητές» μειονότητες, που σκόπιμα κατασκευάζονται ως τέτοιες μέσα από μαύρη προπαγάνδα και στερεότυπα, είναι η μέθοδος για να γίνει αποδεκτή η φασιστική ιδεολογία.
Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς πως η ΧΑ εμφανίστηκε με λίγους ανθρώπους σε ένα απεργιακό χώρο, που οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ έχουν συγκροτήσει ως κάστρο τους, χωρίς προηγούμενη ειδοποίηση στο Σωματείο και σχετική προετοιμασία. Η πραγματοποίηση μιας επίσκεψης τρομοκράτησης των απεργών από κοινούς μαχαιροβγάλτες και μάλιστα με παρουσία και αντιφώνηση του προέδρου του σωματείου, αποτελεί ένα χτύπημα και στο σωματείο και στους απεργούς. Με ευρύτερες αρνητικές επιπτώσεις. Υπάρχουν πολιτικές ευθύνες για αυτό στο ΠΑΜΕ, είναι σοβαρές και πρέπει να αναληφθούν με γενναίο και αυτοκριτικό τρόπο. Άλλωστε, αυτός ο χώρος πρωτίστως  προβοκαρίστηκε άγρια από τους φασίστες.
Για τους εργάτες, τους ανέργους, τους νέους δεν υπάρχουν διλλήματα: Αλληλεγγύη στους απεργούς χωρίς όρους και όρια! Η φασιστική τρομοκράτηση  και ψευδολογία, θα πέσει στο κενό.
Για τους κομμουνιστές, υπάρχουν συναγερμοί που πρέπει να σημάνουν. Δεν παίζει κανείς ασυλλόγιστα με τον ταξικό και πολιτικό αντίπαλο. Το εργατικό κίνημα, έχει υπόβαθρο τα υλικά συμφέροντα, αλλά συγκροτείται και στη βάση απελευθερωτικών αξιών. Όποιος πρόχειρα αντιμετωπίζει τους αξιακούς ιδεολογικούς διαχωρισμούς από την αστική πολιτική, στο όνομα της «καθαρής ενότητας» του λαού ή της «σωτηρίας της πατρίδας» γενικά, θα βρεθεί δεμένος πριν το καταλάβει.
Η πρόταση αγώνα και ανατροπής της αριστεράς, δεν είναι μια μάχη συμφερόντων και επιβίωσης, χωρίς πρόσημο. Αντίθετα:
Έχει πρόσημο κοινωνικής δικαιοσύνης και ισότητας, άρα κατάργησης της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, που αναπαράγει η ατομική ιδιοκτησία και ατομική ιδιοποίηση του παραγόμενου πλούτου
Έχει πρόσημο δημοκρατίας, ενάντια στην περιστολή των ελευθεριών και τον καταναγκασμό στον οποίο καταφεύγει ο σύγχρονος υπερ-αντιδραστικός καπιταλισμός στην εργασία, στην κοινωνική και πολιτική ζωή.
Έχει πρόσημο διεθνιστικό και αδελφοσύνης, ενάντια στην κατάρα της αλληλοεξόντωσης και αλληλοσφαγής των λαών, που προωθεί η εθνικιστική ιδεολογία και ο ιμπεριαλισμός.

«ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΦΑΣ ΑΠ’ ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΠΑΡΑ ΑΠΟ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ»

αντιγραφή από το μπλογκ της Νατάσας Κεφαλληνού

 

Τι άλλο θα δουν τα μάτια μας και θα ακούσουνε τα αυτιά μας στην Ελλάδα του Μνημονίου. Τη στιγμή που χιλιάδες άνθρωποι αδυνατούν να καλύψουν τις καθημερινές διατροφικές τους ανάγκες, τη στιγμή που η φτώχεια και η εξαθλίωση οδηγούν εκατοντάδες στην αναζήτηση τροφής απ’ τους κάδους των σκουπιδιών, τη στιγμή που παιδιά λιποθυμούν από ασιτία στα δημόσια σχολεία – ακριβώς την ίδια στιγμή το υπουργείο Υγείας εκδίδει εγκύκλιο απαγόρευσης συσσιτίων από μη… αρμόδιους φορείς, εγείροντας λόγους υγιεινής.  Μπορεί η παρέμβαση αυτή να μοιάζει παράλογη, ωστόσο ξέρει τι κάνει ο υπουργός.  Επιδιώκει το  μονοπώλιο στο… τσουκάλι να το έχουν αποκλειστικά οι «θεσμικοί» και πιο συγκεκριμένα Εκκλησίες, Δήμοι, ΜΚΟ και λοιποί Φαρισαίοι διαπλεκόμενοι και χρηματοδοτούμενοι από τον κρατικό μηχανισμό και το υπουργείο Υγείας.
Έτσι είναι: στην Ελλάδα της πολιτικής κρίσης μπορεί ο «πονηρός πολιτευτής», ο βουλευτής και ο υπουργός να αδυνατούν να σου εξασφαλίσουν ένα ρουσφέτι, μια θέση στο Δημόσιο κ.λπ. κ.λπ. αλλά όσο να ‘ ναι ένα πιάτο φαί μπορούν να στο παράσχουν (άξιος ο μισθός τους). «Άλλωστε δεν δαγκώνεις το χέρι που σε ταΐζει» σκέφτηκε ο ευαίσθητος υπουργός Υγείας…
Η καθημερινή αλληλεγγύη, που πραγματώνεται «απ’ τα κάτω» και αυτοργανωμένα σε δεκάδες στέκια, χώρους και συλλογικότητες –με τη μορφή και της συλλογικής κουζίνας- δεν έχει καμία σχέση με τη γκλαμουράτη φιλανθρωπία, τα κροκοδείλια δάκρυα των αστών φοροαπαλλαγμένων κυρίων και κυριών (σιγά σας έφυγε το ρίμελ), την πολιτική που πρώτα σε στέλνει στην ανέχεια κι ύστερα σου πετά ένα ξεροκόμματο. Αυτή η αυθόρμητη και αντανακλαστική σχεδόν αντίσταση στη βίας τη πείνας «απ΄ τους κάτω», δεν ελέγχετε κι αυτό το φοβούνται! Άσε που με τη συλλογική δράση και τη συμμετοχή (βασικά γνωρίσματα αυτών των εγχειρημάτων) «μπορεί να πάρουν τα μυαλά των ‘’ξεβράκωτων’’ αέρα» σκέφτονται. Ακόμη κα οι μικρές καθημερινές αντιστάσεις μας τους τρομοκρατούν, για αυτό πρέπει να ποινικοποιηθούν. Κι ας πεθάνουμε απ’ την πείνα…
ΥΓ1: Ούτε οι Γερμανοί κατακτητές δεν απαγόρευαν τη διανομή τροφής από τις λαϊκές επιτροπές του ΕΑΜ στις πόλεις και στην επαρχία, μετά το 1942
ΥΓ2: Τα… διατάγματα του υπουργείο έγραψαν εκεί που τους πρέπει 12 συλλογικές και κοινωνικές κουζίνες και στέκια, που πραγματοποίησαν σήμερα, (Σάββατο 18/2) συλλογικό μαγείρεμα και γλέντι στην πλατεία Κλαυθμώνος.

(Δημοσιεύτηκε στο natasakefallinoy.blogspot.com)

Όταν ο λαός θέλει μπορεί να τους σαρώσει

αντιγραφή από άρθρο της εφημερίδας «ΠΡΙΝ»

Κάθε προηγούμενο ξεπέρασε η μαζικότητα και η οργή των εκατοντάδων χιλιάδων εργαζομένων, που βρέθηκαν στους δρόμους και στις πλατείες όλης της χώρας, το τριήμερο των αντικυβερνητικών, αντιμνημονιακών κινητοποιήσεων 10 – 12 Φεβρουαρίου, με αποκορύφωμα τον κοινωνικό σεισμό της Κυριακής. Νέοι, εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι, κατέβηκαν στο δρόμο, αντιλαμβανόμενοι ότι ο κλονισμός που είχε δεχτεί το πολιτικό σύστημα μετά από ενάμιση χρόνο μνημονιακής πολιτικής, μπορούσε να ενταθεί. Μέχρι την ανατροπή του…

Γράφουν οι: Στράτος Βουραζέρης
                       Νατάσα Κεφαλληνού
                       Γιώργος Μαριάς
                       Παναγιώτης Ξοπλίδης

 

Το αντικαπιταλιστικό δυναμικό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ συνέβαλε με όλες τις δυνάμεις του προκειμένου να εκφραστούν οι αγωνιστικές και ανατρεπτικές διαθέσεις. Την εβδομάδα που προηγήθηκε με περιοδείες σε εργασιακούς χώρους και γειτονιές καλούσε τον κόσμο «να μην τους φοβηθεί» και να βγει μαζικά στο δρόμο του αγώνα. Πολλές από τις πόλεις της περιφέρειας αποτελούν «καζάνι που βράζει», υπό το βάρος των οικονομικών και εργασιακών προβλημάτων που αντιμετωπίζει η κοινωνική πλειονότητα. Πέραν της μαζικότητας και της αποφασιστικότητας των συγκεντρώσεων που έγιναν σε αυτές, δεν είναι τυχαίο το πλήθος των πρωτοβουλιών (Βόλος, Ρέθυμνο, Ηράκλειο, Πάτρα κ.ά.) που βρίσκονται σε εξέλιξη για ανεξάρτητο εργατικό συντονισμό.  Στη συγκέντρωση στην παραλία του Βόλου, οι συγκεντρωμένοι, νέοι στην πλειοψηφία τους την Κυριακή, άγγιξαν τις 5.000. Μετά την πορεία στους κεντρικούς δρόμους της πόλης, κατελήφθη το δημαρχείο, όπου πραγματοποιήθηκε συνέλευση των συγκεντρωμένων. Η κατάληψη έληξε την Κυριακή το βράδυ, ενώ διαδηλωτές εισέβαλαν και στην εφορία. Εργαζόμενοι και απολυμένοι από τη βιομηχανία Kόντι και τις βιομηχανίες ΜΕΚ, ΒΕΚ και Ιμάντα, είχαν πραγματοποιήσει το Σάββατο σύσκεψη προκειμένου να υπάρξει ανεξάρτητος ταξικός συντονισμός στην πόλη. Νέα σύσκεψη είχε οριστεί για την Πέμπτη. Στα Γιάννενα παρά τη συνεχή βροχή και το χιονιά, πάνω από 1.000 άνθρωποι συγκεντρώθηκαν την Κυριακή στην κεντρική πλατεία, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα του συντονιστικού Πρωτοβάθμιων Σωματείων. Έγινε πορεία στους δρόμους της πόλης με αίτημα την ανατροπή της κυβέρνησης και της πολιτικής που εφαρμόζει. Οι συγκεντρωμένοι παρέμειναν στην πλατεία μέχρι το βράδυ, υπό συνεχή βροχή, με μικροφωνική και συνθήματα. Στην Πρέβεζα εκατοντάδες εργαζόμενοι διαδήλωσαν στους δρόμους της πόλης φωνάζοντας αντιμνημονιακά, αντικυβερνητικά και αντιΕΕ συνθήματα.
Στην Πάτρα και στην Καλαμάτα οι διαδηλώσεις συγκέντρωσαν χιλιάδες κόσμου. Στην Καλαμάτα μάλιστα έγιναν δύο διαδηλώσεις κάθε μέρα (Σάββατο – Κυριακή), οι οποίες μετέφεραν το μήνυμα του αγώνα σε κάθε γειτονιά της πόλης. Στην Πάτρα οι διαδηλωτές δεν φοβήθηκαν την αστυνομική βαρβαρότητα του Σαββάτου και βγήκαν μαζικά στο δρόμο την Κυριακή, ενώ από την Παρασκευή πραγματοποίησαν 3ήμερη κατάληψη γραφείων της Περιφέρειας. Τριήμερη κατάληψη πραγματοποιήθηκε και στην Περιφέρεια Θεσσαλίας στη Λάρισα από την επιτροπή αγώνα ενάντια στα χαράτσια. Στη Ξάνθη εξάλλου παρά τις άσχημες καιρικές συνθήκες, πραγματοποιήθηκαν συγκεντρώσεις και τις τρεις ημέρες.
Σ.Β
Καρφίτσα δεν έπεφτε στο Σύνταγμα το απόγευμα της Κυριακής 12 Φεβρουαρίου. Ήδη από τις 4 μ.μ. τρένα και λεωφορεία από όλες τις γειτονιές της πρωτεύουσας γέμιζαν ασφυκτικά, μεταφέροντας κόσμο στο κέντρο. Σε εκατοντάδες χιλιάδες υπολογίζονταν οι συγκεντρωμένοι, σε μια διαμαρτυρία που ξεπέρασε κατά πολλούς σε μαζικότητα ακόμη και τις μεγαλύτερες συγκεντρώσεις του καλοκαιριού ή τη μεγαλειώδη απεργία του Οκτωβρίου. Κατάφορα αναληθείς είναι οι εκτιμήσεις της αστυνομίας που κάνουν λόγο για 80.000 συγκεντρωμένους. Διαψεύδονται απευθείας αν κανείς χαρτογραφήσει τους δρόμους που γέμιζε το πλήθος την Κυριακή: Όλη η πλατεία Συντάγματος και οι δρόμοι που τη περικυκλώνουν, η Λεωφόρος Αμαλίας μέχρι τους στύλους του Ολυμπίου Διός, η Βασιλίσσης Σοφίας, η Βασιλέως Γεωργίου, η Μητροπόλεως, η Ερμού, η Φιλελλήνων, η Πανεπιστημίου, η Σταδίου, η πλατεία Ομόνοιας, η Ακαδημίας, η Καραγεώργη Σερβίας ξεχείλιζαν από διαδηλωτές. Το εκπληκτικό ήταν ότι ακόμη και τα μικρά στενά κάθετα ήταν γεμάτα κόσμο.
Σε αντίθεση με άλλες φορές, οι διαδηλωτές με τα πανό και τα μπλοκ τους ή κατά ομάδες και παρέες συνέρρεαν προς το Σύνταγμα νωρίτερα από το ραντεβού που είχε δοθεί. Έτσι στις 5 μ.μ. που είχε οριστεί το κάλεσμα ήδη χιλιάδες διαδηλωτές βρίσκονταν μπροστά από τη Βουλή, εκδηλώνοντας την αντίθεσή τους στην υπερψήφιση του Μνημονίου 2, απαιτώντας να διαγραφεί το χρέος, να πέσει η κυβέρνηση. Την ίδια στιγμή, μέσα στο ελληνικό κοινοβούλιο η πλειοψηφία των βουλευτών της συγκυβέρνησης μαύρου μετώπου, πάσχιζαν να δικαιολογήσουν γιατί αποφάσισαν να καταδικάζουν την κοινωνική πλειοψηφία της χώρας στην πείνα, τη φτώχεια και την εξαθλίωση.
Οι διαδηλωτές (εργαζόμενοι, άνεργοι συνταξιούχοι, φοιτητές) κάλυπταν όλο το ηλικιακό φάσμα: Aπό έφηβους μαθητές μέχρι ηλικιωμένους. Πλειονότητα αποτελούσαν οι νέοι, η γενιά της επισφάλειας και της ανεργίας αλλά και οι «γονείς» τους, οι πενηντάρηδες που γεύονται την πίκρα της απόλυσης και της ανεργίας, που βλέπουν τους κόπους ετών να εξανεμίζονται. Σε πολλές περιπτώσεις μάλιστα ολόκληρες οικογένειες βρίσκονταν μαζί στο δρόμο. Οι περισσότεροι απ’ τους παρευρισκόμενους ήταν προετοιμασμένοι για μακράς διαρκείας παραμονή στο Σύνταγμα και γι’ αυτό ήταν εφοδιασμένοι με μάσκες, μαντήλια, γυαλάκια, Μαλόξ και Ριοπάν.
Μισή ώρα αφότου άρχισε το συλλαλητήριο, έχοντας τα μηνύματα της ακατάπαυστης συρροής του κόσμου και υπό τον φόβο ότι η διαδήλωση μπορεί να «εκτραπεί» σε λαϊκή εξέγερση, η κυβέρνηση Παπαδήμ(ι)ου και πιο συγκεκριμένα ο υπουργός «Προστασίας του Πολίτη», Χρ. Παπουτσής, έδωσε εντολή να ξεδιπλωθεί το χτύπημα της αστυνομίας. Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, στις 5.20 μ.μ. δύο νεράτζια που πετάχτηκαν στις ενισχυμένες αστυνομικές δυνάμεις που βρίσκονταν παραταγμένες μπροστά από τον Άγνωστο Στρατιώτη ήταν η …αφορμή για να εξαπολυθεί ένας πρωτοφανής «χημικός πόλεμος» από τις δυνάμεις των ΜΑΤ. Σε χρόνο μηδέν η ατμόσφαιρα έγινε αποπνικτική.
Από το …θάλαμο αερίων δεν γλίτωσαν ούτε ο Μίκης Θεοδωράκης και o Μανώλης Γλέζος, που την ώρα της επίθεσης προσέρχονταν στη Βουλή για να εκφράσουν τη διαμαρτυρία τους. Λίγο αργότερα, εμφανώς καταπονημένοι και φορώντας μάσκες έκαναν δηλώσεις: Καταγγέλλοντας τη χρήση χημικών, ο Μίκης Θεοδωράκης έστειλε μήνυμα αισιοδοξίας, τονίζοντας ότι «θα νικήσουμε και αυτή τη φορά». Ενώ ο Μανώλης Γλέζος επισήμανε ότι τα μέτρα είναι εναντίον του ελληνικού λαού και «καταλύουν κάθε έννοια συνταγματικής και δημοκρατικής νομιμότητας».
Από εκείνη την ώρα και μέχρι αργά το βράδυ, οι αστυνομικές δυνάμεις έκαναν αλλεπάλληλες «επιχειρήσεις εκκαθάρισης» της πλατείας Συντάγματος, επιδιώκοντας εμφανώς τη διάλυση του συλλαλητηρίου. Ωστόσο οι σχεδιασμοί τους ανατράπηκαν από την αποφασιστικότητα και τη μαχητικότητα των διαδηλωτών, οι οποίοι αρνούνταν να υποχωρήσουν. Τα πανό των πρωτοβάθμιων σωματείων και του Συντονισμού, των επιτροπών ανέργων, των συνελεύσεων γειτονιάς, του Δεν Πληρώνουμε, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ δέχτηκαν άγριο κτύπημα μπροστά από τη Βουλή και αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν λίγα μέτρα. Ωστόσο ο κόσμος δεν έφυγε, με αργά βήματα και χωρίς πανικό, οπισθοχώρησε για λίγο, πήρε μια ανάσα και επέστρεψε δριμύτερος. Η απαγόρευση της διαδήλωσης δεν πέρασε…
Από εκεί και ύστερα με συχνότητα τέταρτου, τα ΜΑΤ εκσφενδόνιζαν δεκάδες χημικά, έσπρωχναν και καταδίωκαν τους διαδηλωτές προσπαθώντας να τους απομακρύνουν από το Σύνταγμα. Μπροστά στην καταστολή, αντί ο κόσμος να λιγοστεύει αυξανόταν, καθώς όσο περνούσε η ώρα όλο και περισσότεροι άνθρωποι κατέβαιναν στο δρόμο. Μόλις κάποιος «λυγίζει» από την αποπνικτική ατμόσφαιρα, αμέσως προστρέχουν οι γύρω του να τον βοηθήσουν. Ανάμεσα στους εκκωφαντικούς και εκφοβιστικούς ήχους από τις κρότου – λάμψης, στα πηγαδάκια άκουγες τον κόσμο εξοργισμένο να αναφέρει: «Να πέσει τώρα η κυβέρνηση», «να φύγουν», «να μείνουμε όλο το βράδυ στο δρόμο», «δεν θα περάσει», «Χούντα», «δεν μας φοβίζουν μας εξοργίζουν», «δεν έχουμε τίποτα άλλο να χάσουμε, θα μείνουμε εδώ όσο χρειαστεί».
Από τις 6.30 μ.μ. και ύστερα ήταν αδύνατον να προσεγγίσει κανείς το Σύνταγμα, ενώ στους γύρω δρόμους (ως την Ομόνοια, το Μοναστηράκι, το Πολυτεχνείο, τη Συγγρού) το αταξινόμητο πλήθος παρέμεινε και έκανε συνεχείς προσπάθειες να πλησιάσει τη Βουλή. Μεγάλα τμήματα διαδηλωτών, αρνούμενα να αποδεχτούν την ουσιαστική απαγόρευση της διαδήλωσης, μάχονταν με τις αστυνομικές δυνάμεις σώμα με σώμα, προσπαθούσαν να αποκρούσουν τις επιθέσεις των ΜΑΤ, έστηναν οδοφράγματα.
Συγκρούσεις εξελίσσονταν και σε διάφορα άλλα σημεία της πόλης, με ομάδες «θεαματικής βίας» να επιδίδονται σε πόλεμο με πέτρες και μολότωφ εναντίον των επιτιθέμενων αστυνομικών δυνάμεων και να πυρπολούν κυρίως τράπεζες και καταστήματα πολυεθνικών αλυσίδων. Τα δελτία των 8 που «έπαιζαν» εκείνη την ώρα, φρόντισαν να αποκρύψουν συνειδητά την εικόνα απ’ τα πλήθη που κατέκλυσαν το Σύνταγμα ή την εικόνα της βάρβαρης αστυνομικής καταστολής και εστίαζαν στις «καταστροφές», τα «επεισόδια» και τη φωτιά στο νεοκλασικό κτίριο, που στεγαζόταν το Αττικόν. Τα τηλεοπτικά παράθυρα –σε διατεταγμένη υπηρεσία– γέμισαν από τα «κροκοδείλια δάκρυα» των μεγαλοδημοσιογράφων – «προστατών του πολιτισμού», που καλούσαν τον Χρ. Παπουτσή να χρησιμοποιήσει αυταρχικότερα μέτρα εναντίον των διαδηλωτών και εντονότερη καταστολή.
Τελικά στις 10 μ.μ. η αστυνομία πραγματοποίησε την τελευταία «επιχείρηση εκκένωσης» του Συντάγματος. Μεγάλα μπλοκ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και των πρωτοβάθμιων σωματείων, που είχαν μείνει τελευταία στο Σύνταγμα, εγκλωβίστηκαν ανάμεσα σε διμοιρίες και ψεκάστηκαν ανελέητα, ενώ τα ΜΑΤ χτυπούσαν με κλομπ και εκσφενδόνιζαν …πέτρες. Λίγο αργότερα, το Δημαρχείο Αθηνών εκκενώθηκε βίαια από τα 25 άτομα που είχαν μπει μέσα για να το καταλάβουν. Ο απολογισμός περιλάμβανε δεκάδες τραυματίες με αναπνευστικά προβλήματα και ανοιγμένα κεφάλια. Ακόμη και το υπουργείο Υγείας έκανε λόγο την επόμενη μέρα για 35 τραυματίες πολίτες, που διακομίστηκαν στο Γενικό Κρατικό Αθηνών και το «Σωτηρία».
Επιπλέον, η αστυνομία προχώρησε σε πογκρόμ αναίτιων προσαγωγών και συλλήψεων. Οι προσαγωγές, που σε αρκετές περιπτώσεις γίνονταν «προληπτικά» πριν καν ξεκινήσει η πορεία (υπάρχουν καταγγελίες για προσαγωγές αγωνιστών ακόμη και έξω από τα σπίτια τους!) έφτασαν τις 171. Οι προσαχθέντες κρατήθηκαν πολλές ώρες στη ΓΑΔΑ χωρίς να έχουν τη δυνατότητα επικοινωνίας με τους οικείους τους και δικηγόρους. Τελικά σε 79 από αυτούς αποδόθηκαν κατηγορίες κυρίως πλημμεληματικού και (σε λιγότερους) κακουργηματικού χαρακτήρα.
Ανάμεσα στους συλληφθέντες ήταν και ο Αντώνης Βουτσίνος, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Φοιτητικού Συλλόγου του Μαθηματικού Αθήνας και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ο οποίος συνελήφθη στην Ερμού ενώ καταδιώκονταν τα μπλοκ των φοιτητικών συλλόγων, των πρωτοβάθμιων σωματείων και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Σε αυτόν αποδόθηκαν πλημμελήματα και πέρασε από Εισαγγελέα την Τρίτη, μαζί με τους υπόλοιπους (περίπου τους μισούς) από τους συλληφθέντες. Μάλιστα την Τετάρτη σε μια πρωτοφανή ενέργεια στιγματισμού, δόθηκαν στη δημοσιότητα από την ιστοσελίδα της Αστυνομίας επιλεκτικά ονόματα και φωτογραφίες συλληφθέντων. Φορείς, σωματεία, συλλογικότητες εξέδωσαν ψηφίσματα για την απελευθέρωση και απόσυρση όλων των κατηγοριών από τους συλληφθέντες της 12ης Φεβρουαρίου.
Ν.Κ
Μήνυμα ανατροπής από τη Θεσσαλονίκη
Από την Πέμπτη ξεκίνησε στη Θεσσαλονίκη ένα ντόμινο διαδηλώσεων, που η κάθε μία λειτουργούσε πολλαπλασιαστικά και για τις επόμενες μέρες, μέχρι τη μεγαλειώδη διαδήλωση της Κυριακής. Η Πρωτοβουλία Πρωτοβάθμιων Σωματείων και μια σειρά από πρωτοβουλίες κατοίκων κάλεσαν καταρχάς την Πέμπτη σε απογευματινό συλλαλητήριο, η μαζικότητα και ο παλμός του οποίου αποτέλεσαν ένα πρώτο δείγμα γραφής του τι θα ακολουθούσε. Το συλλαλητήριο σταματούσε έξω από ραδιοφωνικούς σταθμούς, ενώ αντιπροσωπείες αγωνιστών διέκοπταν το πρόγραμμα και καλούσαν σε τριήμερο ξεσηκωμό.
Παρά τις χαμηλές θερμοκρασίες, οι διαδηλώσεις στο πλαίσιο της 48ωρης πανελλαδικής πανεργατικής απεργίας, ήταν αρκετά μαζικές, σε πείσμα του ανύπαρκτου χρόνου προετοιμασίας. Τα μπλοκ του συντονισμού και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ήταν τα πιο μαζικά στην προσυγκέντρωση της Καμάρας, ενώ η προσπάθεια για κοινή απεργιακή διαδήλωση μπλόκαρε και τις δύο μέρες στη «βιασύνη» του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης να μη συναντηθεί με την πορεία που ξεκίνησε από την Καμάρα. Μάλιστα, την Παρασκευή προέβη σε μια ανεκδιήγητη κίνηση, οδηγώντας ολόκληρη απεργιακή διαδήλωση στο πολιτικό γραφείο του Βενιζέλου, ενώ μετά, 100 άτομα έκαναν μεταβολή και πορεύτηκαν μόνα τους προς τη Γενική Γραμματεία Μακεδονίας Θράκης. Όλη η υπόλοιπη διαδήλωση συνέχισε με πορεία στους δρόμους της πόλης και κατέληξε στη Γενική Γραμματεία, όπου ξηλώθηκε η περίφραξη του προαύλιου χώρου. Ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις έκαναν την εμφάνισή τους και τα μπλοκ υποχώρησαν συγκροτημένα. Το Σάββατο, η εξίσου μαζική διαδήλωση, κατέληξε στον κινηματογράφο Ολύμπιον, που μετατράπηκε σε κέντρο αγώνα της Πρωτοβουλίας Σωματείων για τη μεγάλη λαϊκή συγκέντρωση της Κυριακής. Πάνω από 10.000 προκηρύξεις μοιράστηκαν, χιλιάδες κόσμου πέρασαν, ενώ έγινε εκδήλωση του Σωματείου Bιβλίου Xάρτου για το άρθρο 99 και τις συλλογικές συμβάσεις με μεγάλη μαζικότητα και προβλήθηκε η ταινία Tα κορίτσια της βροχής.
Την Κυριακή, η Πρωτοβουλία Σωματείων καλούσε στις 4 μ.μ., Αριστοτέλους με Τσιμισκή. Ήδη από νωρίς όλος ο χώρος της πλατείας Αριστοτέλους μπροστά στο κατειλημμένο Ολύμπιον είχε γεμίσει. Ένα πρωτοφανές πλήθος ήταν έτοιμο να διαδηλώσει στο κέντρο της πόλης. Μια μικρή πορεία από δυνάμεις κυρίως του ΕΛΑΔΑ και της ΚΟΕ αποκόπηκε για να πάει στο γερμανικό Προξενείο, ενώ για άλλη μια φορά προκλητική ήταν η διοίκηση του ΕΚΘ, η οποία ήθελε να απαγορέψει στον κόσμο να διαδηλώσει με σκοπό να τον εγκλωβίσει στην πλατεία για να παρακολουθήσει τη συζήτηση στη Βουλή. Μάλιστα, δεν επέτρεψε σε εκπρόσωπο της Πρωτοβουλίας Σωματείων να τοποθετηθεί και να καλέσει τον κόσμο σε διαδήλωση στο κέντρο της πόλης. Η προσπάθειά τους έπεσε στο κενό, καθώς με το πανό της Πρωτοβουλίας επικεφαλής, ξεκίνησε μεγαλειώδης διαδήλωση στο κέντρο της πόλης, με πάνω από 30.000 διαδηλωτές, εντυπωσιακό παλμό και ενθουσιασμό, καθώς ήδη έρχονταν ενθαρρυντικά μηνύματα από τη συγκέντρωση στην Αθήνα. Η πορεία επέστρεψε στην πλατεία Αριστοτέλους και στο Ολύμπιον, με σκοπό να παραμείνει όλος ο λαός εκεί. Και τότε έπιασαν δουλειά οι δυνάμεις καταστολής. Με πολλαπλές επιδρομές που ολοένα και πλησίαζαν προς το Ολύμπιον (σε μία από αυτές μάλιστα πετάχτηκαν χημικά εντός του χώρου όπου υπήρχαν χιλιάδες διαδηλωτές) προσπάθησαν να θέσουν σε εφαρμογή σχέδιο εκκένωσης, ανάλογα με εκείνο που συνέβαινε ταυτόχρονα στην πλατεία Συντάγματος. Παρόλ’ αυτά, ο κόσμος δεν διαλυόταν και μέχρι αργά, με τη συμβολή των δυνάμεων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, παρέμενε στο χώρο της πλατείας. Στη συντεταγμένη υποχώρηση του πανό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, στην τελευταία και πιο βίαιη απόπειρα εκκένωσης της πλατείας, έγινε απρόκλητη επίθεση στην περιφρούρηση (όπως φαίνεται και καθαρά σε βίντεο που υπάρχει στο διαδίκτυο) και σημειώθηκαν συλλήψεις.
Γ.Μ
Π.Ξ
Ξεσηκωμός στην Κρήτη
Μεγάλες διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν και στην Κρήτη. Στο Ηράκλειο η συμμετοχή την Κυριακή ήταν πρωτόγνωρη, αφού άγγιξε τις 20.000!
Ιδιαίτερο ρόλο στην επιτυχία της συγκέντρωσης στο Ηράκλειο, αλλά και στις άλλες πόλεις της Κρήτης, έπαιξαν οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, οι οποίες όλο το προηγούμενο διάστημα πραγματοποίησαν ευρεία πολιτική παρέμβαση στην περιοχή.
Απεργιακές συγκεντρώσεις πραγματοποιήθηκαν στο Ηράκλειο και κατά τη διάρκεια του απεργιακού 48ωρου που προηγήθηκε.
Επίσης, ως αποτέλεσμα των αγωνιστικών διαθέσεων σε εργασιακούς χώρους του Ηρακλείου, βρίσκεται σε εξέλιξη πρωτοβουλία για την συγκρότηση ανεξάρτητου συντονισμού σωματείων.
Πρωτοστατούν οι τοπικοί σύλλογοι δασκάλων και καθηγητών και το σωματείο των τυπογράφων.
Η πρωτοβουλία καλεί εργατική συνέλευση την Τρίτη 28/2, στο Εργατικό Κέντρο της πόλης.
Ανεξάρτητος συντονισμός εργατικών σωματείων έχει συγκροτηθεί και στο Ρέθυμνο (συμμετέχουν σύλλογοι εκπαιδευτικών και γιατρών), του οποίου η παρέμβαση συνέβαλε στη μαζικότητα των συγκεντρώσεων του τριημέρου.
Στα Χανιά το τριήμερο των κινητοποιήσεων ξεχώρισε η διαδήλωση της Κυριακής, αλλά και το κλείσιμο των σχολείων (γυμνάσια και λύκεια), με αποφάσεις καθηγητών και μαθητών την Παρασκευή.
Θα πρέπει ακόμα να τονιστεί το κύμα μαθητικών καταλήψεων που ξέσπασε την τελευταία εβδομάδα στα Χανιά αλλά και στο Ηράκλειο.
Στα Χανιά εξάλλου πραγματοποιήθηκε κατάληψη της περιφερειακής ενότητας (παλαιά νομαρχία) Χανίων, ενώ στο Ρέθυμνο υπό κατάληψη βρίσκονταν το δημαρχείο μέχρι και προχθές.
Περί εμπρησμών
Μια πολύ περίεργη προσπάθεια εμπρησμού στην οδό Όθωνος, επί της πλατείας Συντάγματος και πολύ κοντά στα μπλοκ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και των Πρωτοβάθμιων Σωματείων, εκδηλώθηκε την Κυριακή. Συγκεκριμένα, από την είσοδο πολυκατοικίας που κατοικείται, δίπλα σε καφέ, άρχισαν να βγαίνουν φλόγες. Αμέσως έτρεξαν σύντροφοι από την περιφρούρηση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και είδαν να έχει ανάψει φωτιά στον ισόγειο προθάλαμο της πολυκατοικίας, πολύ κοντά στον ηλεκτρικό πίνακα. Ήδη τρομοκρατημένοι γέροντες είχαν βγει στα μπαλκόνια. Ο καθένας καταλαβαίνει πόσο ιδανικό θα ήταν το θέαμα για την τρομολαγνεία των ΜΜΕ και της κυβέρνησης, να καίγεται μια πολυκατοικία, πάνω στο Σύνταγμα, με ανήμπορους ηλικιωμένους να ζητούν βοήθεια και τα πανό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ από κάτω… Το εντυπωσιακό είναι ότι η φωτιά μπήκε χωρίς να το καταλάβει κανείς, χωρίς να μπει στο κτίριο κάποια ομάδα κρούσης. Ήταν πολύ επαγγελματική δουλειά… Η φωτιά σβήστηκε έγκαιρα από την περιφρούρηση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και των σωματείων.

 

 

Post Navigation